دوره 16، شماره 1 - ( دوماهنامه مهر-آبان 1396 )                   جلد 16 شماره 1 صفحات 39-48 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tol A, Mohebbi B, Sadeghi R, Yaseri M, Akbari Abdolabadi M, Dadrast F et al . ASSESSING THE RELATED FACTORS TO SELF-EFFICACY PREDICTORS AMONG PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES. ijdld. 2017; 16 (1) :39-48
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-5534-fa.html
طل آذر، محبی بهرام، صادقی رویا، یاسری مهدی، اکبری عبدل آبادی ملیحه، دادراست فاطمه و همکاران.. بررسی عوامل مرتبط با وضعیت خودکارآمدی سازگاری درک شده در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1396; 16 (1) :39-48

URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-5534-fa.html


1- گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
2- مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی قلب شهید رجایی دانشگاه علوم پزشکی ایران
3- گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران ، sadeghir@tums.ac.ir
4- گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
5- گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده‌ی بهداشت انشگاه علوم پزشکی تهران
6- دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی تهران
7- دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده:   (361 مشاهده)

مقدمه: خودکارآمدی با بهبود رفتارهای خودمراقبتی موجب ارتقاء کیفیت زندگی بیماران می‌گردد. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین عوامل مرتبط با خودکارآمدی سازگاری درک شده در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو اجرا گردید.
روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی، از نوع توصیفی تحلیلی بود که به‌مدت 9 ماه در سال 1394 انجام شد. 536 نفراز بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی تابعه‌ی دانشگاه علوم پزشکی تهران به‌صورت تصادفی انتخاب و از طریق پرسش‌نامه روایی و پایای خودکارآمدی سازگاری درک شده، وضعیت خودکارآمدی سازگاری و عوامل مرتبط با آن، در آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت. برای آنالیز داده‌ها از آزمون‌های آماری تی تست، من - ویتنی، آنالیز واریانس و نرم‌افزار آماری SPSS نسخه‌ی 23 استفاده شد.
یافته‌ها: میان سن (013/0P=)، تحصیلات (036/0P=)، درآمد (002/0P=) و میزان HbA1c (049/0P=) با خودکارآمدی سازگاری درک شده کل رابطه‌ی آماری معنادار وجود داشت. اما متغیرهای جنس، شغل، مدت زمان ابتلا، وضعیت تأهل و سابقه‌ی خانوادگی و سابقه‌ی بیماری مزمن با هیچ کدام از ابعاد خودکارآمدی سازگاری درک شده ارتباط آماری معنی‌داری نداشتند.
نتیجه‌گیری: مداخلات مبتنی بر نظریه‌های سازگاری جهت افزایش خودکارآمدی سازگاری درک شده بیماران دیابتی بیشتر بر روی بیمارانی که دارای شرایط اقتصادی- اجتماعی پایین، سن بالا و با کنترل نامطلوب دیابت پیشنهاد می‌گردد.
 

متن کامل [PDF 1799 kb]   (65 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۵/۴/۲۷ | پذیرش: ۱۳۹۵/۹/۱۴ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دیابت و متابولیسم ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2017 All Rights Reserved | Iranian Journal of Diabetes and Metabolism

Designed & Developed by : Yektaweb