Iranian Journal of Diabetes and Metabolism
مجله دیابت و متابولیسم ایران
Iran J Diabetes Metab.
Medical Sciences
http://ijdld.tums.ac.ir
1
admin
2345-4008
2345-4016
000
000
000
000
000
fa
jalali
1405
4
1
gregorian
2026
7
1
26
2
online
1
fulltext
fa
نفروپاتی دیابتی و خطر آریتمی قلبی: ارتباط ماکروآلبومینوری و فاصلۀ QTc
Diabetic Nephropathy and the Risk of Cardiac Arrhythmia: Association between Macroalbuminuria and QTc Interval
تخصصي
Special
پژوهشي
Research
مقدمه: نفروپاتی دیابتی یکی از عوارض مهم دیابت است که با اختلالات قلبی- عروقی همراه میشود. طولانی شدن فاصلۀ QTc در الکتروکاردیوگرام با افزایش خطر آریتمیهای قلبی و مرگ ناگهانی مرتبط است. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین شدت نفروپاتی دیابتی و طولانی شدن فاصلۀ QTc انجام شد.<br>
روشها: این مطالعه همگروهی آیندهنگر بر روی 180 بیمار مبتلا به دیابت نوع یک و دو در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی کرمان انجام شد. بیماران براساس میزان آلبومینوری به دو گروه میکروآلبومینوری (mg/g 300 -30) و ماکروآلبومینوری (mg/g 300>) تقسیم شدند. فاصلۀ QTc با استفاده از الکتروکاردیوگرام 12 لیدی اندازهگیری و با فرمول Bazett اصلاح شد. دادههای دموگرافیک، بالینی و آزمایشگاهی جمعآوری و با استفاده از آزمونهای آماری مناسب تحلیل شدند.<br>
یافتهها: از 180 بیمار، 14 نفر (8/7%) مبتلا به میکروآلبومینوری و 166 نفر (2/92%) مبتلا به ماکروآلبومینوری بودند. میانگین سن شرکتکنندگان 59/10 ± 65/59 سال بود. میانگین فاصلۀ QTc در گروه ماکروآلبومینوری بهطور معناداری بالاتر از گروه میکروآلبومینوری بود (39/97 ± 07/436 در مقابل 63/23 ± 64/411 میلیثانیه،P= 0/002 ). کسر دفعی آلبومین با فاصلۀ QTc همبستگی مثبت و ضعیف داشت (182/0 r= ،P= 0/016). در تحلیل رگرسیون لجستیک، ماکروآلبومینوری شانس 10/5 برابری برای QTc غیرطبیعی نشان داد (95% 79/82 CI: 1/33-، P= 0/026). <br>
نتیجهگیری: ماکروآلبومینوری بهعنوان نشانگر نفروپاتی دیابتی با افزایش معنادار فاصلۀ QTc مرتبط است. این یافتهها اهمیت پایش الکتروکاردیوگرافیک منظم در بیماران دیابتی با ماکروآلبومینوری را برای شناسایی زودهنگام اختلالات الکتروفیزیولوژیک قلب و پیشگیری از عوارض قلبی- عروقی تأکید میکند.<br>
<br>
<br>
Background: Diabetic nephropathy is a major complication of diabetes, linked to cardiovascular disorders. QTc interval prolongation on electrocardiography increases the risk of cardiac arrhythmias and sudden death. This study evaluated the relationship between diabetic nephropathy severity and QTc prolongation.<br>
Methods: In this prospective cohort study, 180 patients with type 1 or type 2 diabetes at teaching hospitals of Kerman University of Medical Sciences were enrolled. Based on albuminuria, patients were classified into microalbuminuria (30–300 mg/g) and macroalbuminuria (>300 mg/g) groups. QTc was measured using a standard 12-lead electrocardiogram and corrected with Bazett’s formula. Demographic, clinical, and laboratory data were analyzed with appropriate statistical tests.<br>
Results: Among 180 patients, 14(7.8%) had microalbuminuria and 166(92.2%) had macroalbuminuria. Mean age was 59.65 ± 10.59 years. QTc was significantly longer in the macroalbuminuria group compared with the microalbuminuria group (436.07 ± 39.97 vs. 411.64 ± 23.63 ms, p= 0.002). Albumin excretion rate showed a weak positive correlation with QTc (r=0.182, p= 0.016). Logistic regression revealed macroalbuminuria was associated with a 10.5- fold higher odds of abnormal QTc (95% CI: 1.33–82.79, p=0.026).<br>
Conclusion: Macroalbuminuria, indicating advanced diabetic nephropathy, is significantly associated with QTc prolongation. Regular electrocardiographic monitoring in diabetic patients with macroalbuminuria is recommended for early detection of cardiac electrophysiological abnormalities and prevention of cardiovascular complications.<br>
<br>
<br>
نفروپاتی دیابتی, ماکروآلبومینوری, فاصلۀ QTc, آریتمی قلبی, دیابت ملیتوس
Diabetic nephropathy, Macroalbuminuria, QTc interval, Cardiac arrhythmia, Diabetes mellitus
170
181
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2334-1&slc_lang=fa&sid=1
Benyamin
Fazayeli Rad
بنیامین
فضایلی راد