آرین دوست صهبا، نظرعلی پروانه، فتحی رزیتا، صحبت زاده فرشاد. اثر تمرین استقامتی و پلاسمای سرد بر بهبود زخم موشهای صحرایی دیابتی. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1395; 16 (2) :95-102
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-5495-fa.html
1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه الزهرا ، sahbaemailbox@yahoo.com
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه الزهرا
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه مازندران
4- گروه فیزیک اتمی و مولکولی، دانشکدهی علوم پایه دانشگاه مازندران
چکیده: (5420 مشاهده)
مقدمه: دیابت با طیف گستردهای از عوارض مخرب از جمله زخم پای در حال پیشرفت همراه است. زخم پای دیابتی عامل ناتوانی در بیماران دیابتی به حساب میآید و علیرغم پیشرفتهایی که در زمینهی تشخیص و درمان دیابت انجام گرفته، تاکنون معضل پای دیابتی رفع نشده است. هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر تمرین استقامتی و پلاسمای سرد بر بهبود زخم موشهای صحرایی دیابتی بود.
روشها: بدین منظور 25 سر موش ویستار نر به 5 گروه شامل: کنترل، کنترل دیابتی، تمرین+دیابت، پلاسما+دیابت و پلاسما+تمرین+دیابت تقسیم شدند. القای دیابت با یکبار تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین به میزان 40 میلیگرم بر هر کیلوگرم وزن بدن انجام شد. ایجاد زخم با پانچ 4 میلیمتری انجام شد. بعد از برنامهی آشنایی، گروههای تمرینی پروتکل تمرینی شامل 60 دقیقه دویدن بر روی تردمیل با سرعت 25 متر بر دقیقه، 5 روز در هفته بهمدت 4 هفته را انجام دادند. تابش پلاسما نیز بر روی زخم در طی 8 نوبت انجام گرفت. عکس برداری از محل زخم با دوربینDino-Lite انجامشد و تغییرات مساحت زخمها با استفاده از نرمافزار Auto CAD بررسی شد. سطح معنیداری آماری 05/0≥P در نظر گرفته شد.
یافتهها: یافتهها نشان داد که اثر یک دوره تابش پلاسمای سرد (069/0=P) و تمرین استقامتی (061/0=P) بهصورت جداگانه بر بهبود زخم موشهای دیابتی معنیدار نشد. ولی یک دوره تمرینات استقامتی و پلاسمای سرد تواماً بر بهبود زخم موشهای دیابتی اثر معنیداری دارد (001/0=P).
نتیجهگیری: این برای اولین بار است که از تمرین استقامتی و پلاسمای سرد تواما برای بهبود زخم دیابت استفاده میشود و این دو با هم بهطور قابل توجهی موجب تسریع روند بهبود زخم در موشهای دیابتی گردید.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1395/1/15 | پذیرش: 1396/2/12 | انتشار: 1396/7/4