نادیه محمدپور، ظاهر اعتماد، خالید محمدزاده، آسیه عباسی دلویی،
دوره ۲۰، شماره ۳ - ( ۱۲-۱۳۹۹ )
چکیده
مقدمه: در حال حاضر، هپاتوکینها اهداف بالقوه برای درمان اختلالات ناشی از دیابت نوع دو به شمار میروند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۱۲ هفته تمرین ترکیبی همراه با مصرف کاناگلیفلوزین بر برخی هپاتوکینها در مردان دیابتی نوع دو بود.
روشها: در این تحقیق نیمه تجربی، ۴۴ مرد مبتلا به دیابت نوع دو (میانگین سن ۵/۴±۲/۳۳ سال، نمایهی تودهی بدنی ۰/۳±۳/۲۷) از شهر تهران در سال ۱۳۹۸ بهصورت تصادفی در چهار گروه (هر گروه ۱۱ نفر) کنترل، دارو، تمرین و تمرین-دارو قرار گرفتند. تمرینات ترکیبی ۳ جلسه در هفته، ۴۵ دقیقه و بهمدت ۱۲ هفته انجام شد. آزمودنیها داروی کاناگلیفلوزین با دوز ۲۰۰ میلیگرم را بهمدت ۱۲ هفته مصرف کردند. قبل و ۲۴ ساعت بعد از مداخله در وضعیت ۱۲ ساعت ناشتایی از آزمودنیهای هر گروه نمونهی خون و ویژگیهای آنتروپومتریک اندازهگیری شد. در نهایت دادهها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه با اندازهگیریهای مکرر، t همبسته و آزمون تعقیبی بونفرونی تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که ۱۲ هفته مداخله تمرین همراه با کاناگلیفلوزین موجب کاهش معنیدار سطوح آنژیوپویتین-۳ و آنژیوپویتین-۴، FGF-۲۱ و HFREP-۱ در مردان دیابتی نوع دو شد (۰۰۱/۰=P). همچنین پس از دورهی مداخله تمرین همراه با کاناگلیفلوزین سطوح آنژیوپویتین-۳، آنژیوپویتین-۴، FGF-۲۱ و HFREP-۱ نسبت به پیشآزمون بهطور معنیداری کمتر بود (۰۰۱/۰>P).
نتیجهگیری: با توجه به نتایج تحقیق، احتمالاً مداخله تمرین همراه با کاناگلیفلوزین میتواند با کاهش هپاتوکینها به درمان اختلالات ناشی از دیابت نوع دو کمک کند.
مهدیه قاسمی، احمد عبدی، آسیه عباسی دلویی،
دوره ۲۲، شماره ۵ - ( ۱۰-۱۴۰۱ )
چکیده
مقدمه: التهاب نقش مهمی در افزایش آسیب سلولهای کبدی و فیبروز کبد ایفا میکند. در سالهای اخیر نقش محافظتی فعالیت ورزشی و ژل رویال (RJ) برای اختلالات متابولیک و التهابی پیشنهاد شده است. هدف از مطالعهی حاضر بررسی اثرات تمرین هوازی (AT) و RJ بر نشانگرهای پیشالتهابی در موش صحرایی مدل رژیم غذایی پُرچرب (HFD) بود.
روشها: در این مطالعهی تجربی، ۴۵ موش صحرایی نر بهطور تصادفی به پنج گروه (هر گروه: ۹=n): رژیم غذایی نرمال (ND)، رژیم غذایی پُرچرب (HFD)، رژیم غذایی پُرچرب+تمرین (HFDT)، رژیم غذایی پُرچرب+ژل رویال (HFDRJ) و رژیم غذایی پُرچرب+تمرین+ژل رویال (HFDTRJ) تقسیم شدند. گروههای مکمل، طی دورهی مداخلهی روزانه ۱۰۰ میلیگرم RJ (به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) رقیق شده در آب مقطر را بهصورت خوراکی دریافت کردند. برنامهی تمرین هوازی شامل دویدن روی تردمیل با شدت ۶۰-۵۰ درصد اکسیژن مصرفی (VO۲max)، پنج روز در هفته بهمدت هشت هفته بود.
یافتهها: HFD باعث افزایش NF-κB (۰۰۶/۰=p)، TNF-α (۰۰۶/۰=p) و IL-۱β (۰۰۰۱/۰=p) کبدی شد. AT، RJ و همچنین ترکیب AT با RJ باعث کاهش NF-κB، TNF-α و IL-۱β شد (۰۵/۰p≤). کاهش NF-κB، TNF-α و IL-۱β در گروه HFDTRJ نسبت به گروه HFDT و HFDRJ معنیدار بود (۰۵/۰p≤).
نتیجهگیری: ترکیب AT و RJ ممکن است با کاهش بیان NF-κB، TNF-α و IL-۱β باعث کاهش شاخصهای التهابی شده و استئاتوز کبدی ناشی از HFD را بهبود بخشد.