fa بررسی فراوانی و عوامل خطرزای بروز دیابت در بیماران مبتلا به پمفیگوس وولگاریس تحت درمان با گلوکوکورتیکویید از مهر ماه 1383 تا مهر ماه 1384 عمومى General پژوهشي Research <p align="justify" dir="rtl"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif">پمفیگوس وولگاریس، شایعترین بیماری تاولی خود ایمنی است. استروییدها درمان اصلی این بیماری هستند که دیابت یکی از مهمترین عوارض آنها محسوب می‌شود و سبب کاهش زود هنگام دوز استروئید و بکار گیری دیگر داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی و در موارد کمی موجب قطع مصرف آن‌ها می‌شود. تعیین عوامل خطر بروز دیابت می‌تواند در شناسایی زودرس آن در بیماران پر خطر کمک نماید و در عین حال درمان بیماری زمینه‌ای آنها ادامه داده شود. <br><b>روش‌ها:</b> 68 بیمار مبتلا پمفیگوس وولگاریس از نظر سابقه خانوادگی دیابت، فشار خون، شاخص توده بدنی (BMI)،FBS،HbA1C،TG ،HDL ارزیابی اولیه شدند و به مدت 8 هفته(هرهفته 2 بار)با بررسی FBS پیگیری شدند.<br><b>یافته‌ها:</b> در طی مدت یک سال، 68 بیمار وارد مطالعه شدند. در طول درمان 19 نفر(9/27%) به دیابت مبتلا شدند. تفاوت فراوانی ابتلا به دیابت بر اساس میزان گلوکز ناشتای مختل (IFG) (31/9-04/1: CI) 11/3:OR، (8/6-5/4: NL) 6%HbA1c> (05/48-46/1:CI) 39/8:OR و 200TG≥ (18/28-64/1:CI)56/6:OR در گروه دیابتیک و گروه غیر دیابتیک از نظر آماری معنی دار بود. ازسوی دیگر بررسی فراوانی ابتلا به دیابت بر اساس سن ،سابقه خانوادگی ، فشار خون ،BMI وHDL تفاوت معنی داری بین دو گروه نداشت.<br><b>نتیجه‌گیری: </b>با توجه به این که IFG ، TG،HbA1c عوامل خطر مستقل برای دیابت بودند؛ بنابراین اگر بیمار مبتلا به پمفیگوس وولگاریس ، کاندید درمان با گلوکوکورتیکوئید است، از نظر وجود IFG ، TG،HbA1c قبل از شروع درمان بررسی شده و در بیماران پر خطر چک قند خون با فواصل زمانی کمتر انجام شود و یا درمان پروفیلاکتیک برای آنها شروع شود.<br><br><br><br></span></p> <p><strong>Background:  </strong>Pemphigus vulgaris is the most common autoimmune blistering disease. Corticosteroid is treatment of choice for it. Medication can affect many organs and causes metabolic difficulties which steroid- induced diabetes (SID) is one of the most important side effects. Determining risk factors not only help identify diabetes in early stages but also let continuing treatment of underlying disease.                                             <strong> </strong><strong>  </strong></p><p><strong>Methods:</strong>  Sixty eight patients with recently diagnosed pemphigus vulgaris were recruited. After admitting in hospital they were evaluated for positive family history of diabetes, blood pressure, body mass index (BMI), FBS, HbA1c, TG and HDL. Then they followed with FBS twice per week for 8 weeks.        </p><p><strong>Results: </strong>Ninety patients (27.9%) developed diabetes. In comparison with non-diabetic group, diabetic group had a significantly higher   HbA1c>6% (NL: 4.5-6.8) or: 8.39 (CI: 1.46- 48.05), TG > = 200 or: 6.56 (CI: 1.64-28.18) and IFG or: 3.11 (CI: 1.04-9.31). There were no differences between the groups in respect of age, positive family history, blood pressure, BMI, HDL.</p><p><strong>Conclusion: </strong>These findings suggest that HbA1c,TG and IFG are independent risk factors so patients with pemphigus vulgris who are candidates for steroid treatment should be evaluated for HbA1c, TG and IFG before  treatment.                                                   <strong> </strong></p> پمفیگوس،گلوکوکورتیکوئید،استروئید، دیابت Pemphigus, Diabetes, Glucocorticoid , Steroid 301 307 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-322&slc_lang=fa&sid=1 Mahin Valikhani مهین ولیخانی No Mohsen Khoshniat Niko محسن خوش نیت‌نیکو Yes Ali Naser Tork علی ناصر ترک No