fa استفاده از اطلاعات بالینی در دسترس، توافق میان معیار جدید قند ناشتای مختل و دیس‌گلیسمی را افزایش می‌دهد عمومى General پژوهشي Research <p align="justify" dir="rtl"><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><b>مقدمه: </b>هدف از این مطالعه توصیف توافق بین قند ناشتای مختل (IFG=Impaired fasting glucose) و تحمل گلوکز غیرطبیعی با در نظر گرفتن معیارهای قدیم و جدید تعریف IFG است. همچنین اثر اضافه شدن داده‌های بالینی نیز بر این توافق مورد ارزیابی قرار گرفت.<br><b>روش‌ها: </b>در یک مطالعه از نوع توصیفی و مقطعی، 8766 مرد و زن بالای 20 سال از جمعیت شهری تهران مورد مطالعه قرار گرفتند. بعد از خروج افراد با سابقه دیابت قبلی و یا قند خون ناشتا و بالای mg/dl126، در باقی مانده افراد قند خون ناشتا و 2 ساعته اندازه‌گیری شد. پارامترهای تشخیصی و ضریب توافق کاپا برای معیارهای قدیم و جدید IFG در تشخیص تحمل گلوکز مختل(IGT=Impaired glucose tolerance) و دیس گلیسمی (IGT یا دیابت) محاسبه شد. آنالیز رگرسیون لجستیک و منحنی‌های ROC برای تعیین عوامل خطر بالینی و تعیین cut- point های آنها برای IGT و دیس گلیسمی مورد استفاده قرار گرفت.<br><b>یافته‌ها: </b>بعد از اعمال معیارهای جدید، حساسیت IFG برای تشخیص IGT با دیس گلیسمی افزایش یافت اما ویژگی و نسبت درست نمایی مثبت (LR+) کاهش یافت و کاپا افزایش مختصری پیدا کرد (158/0 به 286/0 برای IGT و 238/0 به 354/0 برای دیس گلیسمی). هنگامی‌که داده‌های بالینی شامل سن بالای 28 سال، نمایه توده بدنی بالای k‏g/m² 28 و فشار خون سیستولیک بالای mmHg 125 به تعریف جدید IFG اضافه شدند، توافق IFG با IGT و دیس گلیسمی افزایش محسوسی پیدا کرد، به طوری که کاپا از 286/0 به 470/0 برای IGT و از 354/0 به 574/0 برای دیس گلیسمی افزایش یافت. همچنین +LR از 86/3 به 5/14 برای تشخیص IGT و از 46/4 به 4/17 برای تشخیص دیس گلیسمی افزایش یافت.<br><b>نتیجه‌گیری: </b>تعریف جدید IFG همراه با عوامل خطر ساز بالینی در دسترس گروهی از افراد را تشکیل می‌دهند که احتمال پیش بینی IGT با دیس‌گلیسمی براساس نتایج IFG در آنها زیاد است و ممکنست یک گروه هدف برای برنامه های پیشگیری کننده از دیابت باشند.<br></span></p> <b>Background:</b> The aim of this study was to determine the level of agreement between the impaired fasting glucose (IFG) and abnormal glucose tolerance before and after application of the new IFG definition and to evaluate the impact of adding common clinical data on this agreement. <br><b>Methods: </b>A cross sectional population based study was carried out in an Iranian urban population which enrolled 8766 men and women over 20 years. Fasting and 2-hour plasma glucose were measured in all subjects excluding those with previously diagnosed diabetes and fasting plasma glucose ≥126 mg/dl. The diagnostic parameters and kappa coefficient between the previous and revised definitions of IFG for detecting impaired glucose tolerance (IGT) and dysglycemia (IGT and diabetes) were calculated. Logistic regression and ROC curve analysis were used to determine the independent clinical risk factors and their optimal cut-points associated with IGT and dysglycemia.<b> Results:</b> After using the new criteria, sensitivity of IFG for detecting IGT or dysglycemia increased but specificity and positive likelihood ratio (LR+) decreased and the κ slightly improved (0.16 to 0.29 for IGT and 0.24 to 0.35 for dysglycemia). Adding the clinical data to the revised criteria considerably improved the agreement between IFG with IGT and dysglycemia (κ increased from 0.286 to 0.470 for IGT and from 0.354 to 0.574 for dysglycemia). This also increased the LR+ from 3.86 to 14.5 and from 4.46 to 17.4 respectively for detecting IGT or dysglycemia.<br><b>Conclusion: </b>The new IFG definition in combination with common clinical risk factors most likely predicts IGT and dysglycemia. قند ناشتای مختل، تحمل گلوکز غیر طبیعی، توافق، نسبت درست نمایی Impaired fasting glucose, abnormal glucose tolerance, agreement, likelihood ratio 81 90 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-341&slc_lang=fa&sid=1 Farzad Hadaegh فرزاد حدائق Yes Hadi Harati هادی هراتی No Asghar Ghasemi اصغر قاسمی No Maryam Tohidi مریم توحیدی No Azadeh Zabetian آزاده ضابطیان No Mojgan Padyab مژگان پادیاب No Fereidoun Azizi فریدون عزیزی No