fa مقایسه میزان فراوانی سلیاک در بیماران دیابتیک نوع یک با افراد غیر دیابتیک سالم عمومى General پژوهشي Research <p align="right" dir="rtl"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif">تحقیقات متعدد نشانگر این مطلب بوده اند که شیوع بیماری سلیاک در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 در مقایسه با جمعیت عادی غیر دیابتی بالاست.به همین جهت غربالگری بیماری سلیاک در بیماران دیابت نوع 1 توصیه شده است. این مطالعه جهت بررسی فراوانی نسبی سلیاک در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 انجام شده است.<br><b>روش‌ها:</b> این مطالعه به صورت مورد- شاهدی در سال 1383 در بیمارستان بوعلی سینا قزوین انجام گرفته است. سطوح آنتی بادی های تام IgA ، آنتی بادی ضد گلیادین ( IgA ) وسطح آنتی بادی ضد بافتی ترانس گلوتامیناز در 60 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 با 60 نفر از افراد غیر دیابتی سالم مقایسه شد و در افرادی که هر دو آنتی بادی AGA-IgA و tTG-IgA آنها بالا بود ، اقدام به آندوسکوپی فوقانی و برداشت بیوپسی از بخش دیستال دئودنوم گردید.<br><b>یافته‌ها:</b> هیچ‌کدام از بیماران در گروه مورد کمبود IgA نداشتند . در 14 بیمار از گروه مورد و 12 نفر از گروه کنترل، AGA-IgA مثبت شد که از نظر آمــاری اختلاف معنی داری بین آنها وجود نداشت. در 2 بیمار گروه مورد نیز IgA-tTG مثبت شد. بیـوپسی از رودۀ بـاریـــک در 1 مـــورد از 2 بیمــار دیابتیک با سرولوژی مثبت (AGA-IgA و tTG-IgA مثبت) ، نشان‌دهندۀ آتروفی ویلوس Type IIIC ( بر اساس معیارهای اصلاح شدۀ Marsh در سال 2001 ) بود . بیوپسی بیمار دوم طبیعی گزارش گردید.<br><b>نتیجه‌گیری:</b> فراوانی بیماری سلیاک در بیماران با دیابت نوع 1 در این مطالعه 67/1% تعیین گردید که تفـاوت معنی داری از جهت ابتلا به سلیاک در بین 2 گروه مورد مطالعه پیدا نشد. با توجه به میزان بالای مثبت کاذب آزمون AGA-IgA ، ما نتیجه گرفتیم این آزمون ، آزمون غربالگری قابل اعتمادی برای سلیاک نیست . اگر چه تیترهای بسیار بالایِ آزمون AGA-IgA می تواند درجۀ اعتماد به آن را افزایش دهد ، با این وجود نباید از آن به عنوان تنها آزمون مشخص کنندۀ وجود یا عدم وجود سلیاک بهره گرفت.</font></p> <b>Background: </b>Several studies and research have shown a higher prevalence of celiac disease (CD) and elevation of serum antibody (AGA-IgA & IgA-tTG & EMA-IgA ) in patient with diabetes mellitus type I (T1DM) in versus general and non-diabetic population. Thus screening of CD is recommended in T1DM). This study was conducted to compare frequency of celiac disease in patients with T1DM and healthy persons.<br><b>Methods: </b>As a case-control study,60 patient with T1DM that reffered to endocrine clinic of Qazvin’s Boo-Ali hospital , in nearly one year period were enrolled as case group. 60 non-diabetic healthy subjects with age and sex matched, were selected as control group. Blood levels of Total IgA, AGA-IgA and IgA-tTG were measured in all of them, subjects who had elevated of both AGA-IgA and IgA-tTG underwent an upper GI endoscopy and biopsy was done from distal part of duodenum. <br> <b>Results:</b> Any one in case group hadn't IgA deficiency. 14 subjects in control and 12 subjects in case group had positive AGA-IgA that there was no significant difference between them . 2 subject of case group had positive IgA-tTG. Duodenal biopsy in 1 of 14 cases who had elevated AGA-IgA )1 of 2 cases who had elevated IgA-tTG) , revealed total villous atrophy indicating CD (Type IIIC with revised Marsh criteria 2001) and in other cases pathologic findings were normal or with nonspecific changes.<br><b>Conclusion:</b> Frequency of CD in T1DM in our study is 1.67%. There is not any significant difference between case and control groups in prevalence of Celiac disease . But we conclused that screening with AGA-IgA is not a reliable screening test for CD , because there is not significant difference between T1DM and general population . سلیاک، دیابت نوع 1، AGA-IgA ، IgA-tTG Celiac disease, Diabetes mellitus type I, IgA anti-Glidine, IgA anti-tissue transglutaminase 49 55 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-404&slc_lang=fa&sid=1 Homayon Sheikholeslami همایون شیخ الاسلامی No Kamal Boostani کمال بوستانی Yes Sima Hashemipoor سیما هاشمی پور No Fatemeh Hadjmanoochehri فاطمه حاج منوچهری No Amir Ziaii امیر ضیائی No