fa شیوع پادتن ضد گلیادین در بیماران دیابتی عمومى General پژوهشي Research <font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><b>مقدمه: </b>بیماری سلیاک و دیابت نوع 1 از نظرنشانگرهای HLA و جایگاههای کروموزومی یکسان با یکدیگر مربوط هستند که ممکن است علت وقوع این دو اختلال با یکدیگر در عده زیادی از زیر گروههای جمعیتی شبیه باشد. این مطالعه برای بررسی شیوع مثبت بودن پادتن ضدگلیادین (یک نشانگر در بیماری سلیاک) در بیماران دیابتی شهر تهران و تعیین اینکه آیا یافته‌های گزارش شده در مورد افزایش آنتی‌گلیادین مثبت در بیماران دیابتی در مطالعه ما نیز تکرار می‌شود یا خیر، طراحی گردید.<br><b>روشها: </b>در این مطالعه 182 نفر (52 نفر با دیابت نوع 1 و 130 نفر با دیابت نوع 2) شرکت کردند که 110 نفر آنها زن بودند. محدوده سنی بیماران در گروه دیابت نوع1 3-5/29 سال و در گروه دیابت نوع 2 42-65 سال بود. از هر بیمار یک نمونه خون تهیه و با روش ایمونوفلورسانس غیرمستقیم از نظر IgG ضدگلیادین بررسی شد. لازم به ذکر است تمام بیماران در زمان نمونه‌گیری فاقد علائم گوارشی بودند. <br><b>یافته‌ها: </b>در یک بیمار با دیابت نوع 1 (9/1%) و دو بیمار با دیابت نوع 2 (5/1%) IgG ضدگلیادین مثبت بود. شیوع مثبت بودن پادتن ضدگلیادین در افراد سالم دهنده خون در شهر تهران 064/0% است. <br><b>نتیجه‌گیری: </b>شیوع آنتی‌گلیادین در بیماران دیابتی نوع 1 و 2 به ترتیب 30 و 24 برابر بیشتر از جمعیت عادی در شهر تهران است که این با گزارش سایر مناطق در مورد شیوع بیماری سلیاک در بیماران دیابتی سازگار و متناسب است. به‌علت حساسیت و ویژگی نسبتاً کم (هر دو حدود 80 %) آنتی‌بادی ضدگلیادین، از آن کمتر استفاده می‌شود (نسبت به ایده‌آل) اما سنجش با ایمونوفلورسانس غیرمستقیم یک روش سریع و ارزان قیمت است و برای برنامه‌های غربالگری زیرگروههای جمعیتی مناسب می‌باشد و می‌توان آن را برای همه بیماران دیابتی در معرض خطر توصیه نمود. <br></font><p></p> Celiac disease and typel diabetes mellirus have been linked to the same HLA markers and chromosomal loci, which may account for the concurrence of the two disorders in a significant number of patients. This study was designed to investigate the frequency of anti-gliadin antibodies, a marker for celiac disease, in diabetic patients.<br><b>Methods:</b> In this study, 182 diabetic patients (52 with typel and 130 with type2 diabetes) were screened for anti-gliadin IgG by indirect immunofluorescence. Age range was 3-29.5 and 42-65 years for type 1 and type 2 diabetes groups.<br><b>Results:</b> Anti-gliadin IgG was found in 1.9% and 1.5% of patients with type land type 2 diabetes. In Tehran, 0.02% of healthy blood donors have been reported to be seropositivitive for anti-gliadin IgG.<br><b>Conclusion:</b> The prevalence of anti-gliadin seropositivity in type 1 and type 2 diabetics, was respectively 30 and 24 times higher than the general population of Tehran. This concurs with other reports indicating higher occurrence of celiac disease in diabetic populations. The rather low sensitivity and specificity (both around 80%) of the antigliadin antibody test has made it a suboptimal diagnostic test. However, it is quick and inexpensive and can be suitable for screening programs. We recommend the test in all at-risk populations including diabetics. دیابت قندی، بیماری سلیاک، پادتن ضد ‌گلیادین، غربالگری، شیوع Diabetes Mellitus – Coeliac disease – Gliadin – Screening – Prevalence 1 5 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-448&slc_lang=fa&sid=1 Shahin Yarahmadi شهین یاراحمدی No Bagher Larijani باقر لاریجانی Yes Ebrahim Javadi ابراهیم جوادی No Mohammad-Hassan Bastan Hagh محمدحسن باستان‌حق No Mohammad Pajouhi محمد پژوهی No Reza Malekzadeh رضا ملک‌زاده No Mahmood Mahmoudi محمود محمودی No Aliereza Shafaei علیرضا شفائی No Mohammad-Reza Mohajeri-Tehrani محمدرضا مهاجری تهرانی No Ali Rajabe علی رجبی No Mohammad Farshadi محمد فرهادی No