fa تأثیر الکسی‌تایمیا بر رابطه خودمراقبتی و کنترل قند خون مبتلایان به دیابت نوع دو عمومى General پژوهشي Research مقدمه: نقص شناختی و هیجانی در الکسی‌تایمیا، منجر به مشکلات گوناگون در سلامت روانی و بیماری‌های جسمانی می‌گردد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر الکسی‌تایمیا بر رابطه خودمراقبتی و کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع دو می‌باشد. روش‌ها: این مطالعه از نوع مقطعی است. نمونه پژوهش شامل 100 نفر (60 زن و 40 مرد؛ سنین 40 تا 70 سال) از بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان لبافی‌نژاد در سال 1391 است. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل: پرسشنامه‌ اطلاعات دموگرافیک، آنتروپومتریک و بالینی، پرسشنامه‌ مقیاس کوتاه فعالیت‌های خود‌مراقبتی دیابت و پرسشنامه‌ بازبینی کیفیت زندگی وابسته به دیابت می‌‌باشد. جهت بررسی میزان هموگلوبین گلیکوزیله و دیگر شاخص‌های آزمایشگاهی مرتبط از بیماران آزمایش خون گرفته شد. داده‌ها پس از جمع‌آوری و کدگذاری با استفاده از نرم افزار SPSS16 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج همبستگی پیرسون نشانگر رابطه منفی و معنادار بین رفتارهای خودمراقبتی با الکسی‌تایمیا و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو می‌باشد. بر اساس نتایج حاصل از رگرسیون سلسله مراتبی، خودمراقبتی به تنهایی 40/0 درصد از واریانس هموگلوبین گلیکوزیله را تبیین کرد که با اضافه شدن الکسی‌تایمیا این مقدار به 42/0 افزایش یافت. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که الکسی‌تایمیا به همراه خودمراقبتی در دیابت نوع دو پیش‌بینی‌کننده‌ سطح هموگلوبین گلیکوزیله است. لذا با در نظر گرفتن ابعاد هیجانی بیماران مبتلا به دیابت می‌توان گام موثرتری در درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع دو برداشت. Background: Cognitive and emotional deficits in alexithymia lead to various problems in somatic disorders and other medical conditions for example Diabetics. The aim of this study was to examine the effect of alexithymia on relationship between self-care and control of blood sugar in type 2 diabetes patients within the Iranian social and cultural context. Methods: The present study was a cross-sectional investigation. The study sample consisted of 100 (60 females and 40 males, aged 40 to 70 years) type 2 diabetic outpatients visiting Labbafinejad hospital during the year 2012. Measures for data collection included demographic, anthropometric and clinical questionnaires, the short scale for diabetes self-care activities and the diabetes-related quality of life. Blood tests were performed to obtain HbA1c levels and other laboratory measures related to the study. Data were analyzed using SPSS16 software. Results: Pearson product correlation results yielded significant negative associations between self- care activities and alexithymia as well as HbA1c levels in type 2 diabetes patients. Results of hierarchical regression analyses indicated that diabetes-related self-care activities explained 40% of HbA1c variance and alexithymia added explanatory variance above and beyond self-care, to jointly explain 58% of HbA1c variance. Conclusion: Based on the present findings, diabetes-related self-care and alexithymia predicted HbA1c levels in patients with type 2 diabetes. Given the evidence on the additive validity of alexithymia in the prediction of HbA1c levels found in the present study, attention to emotional competencies and disorders of Iranian diabetic patients may effectively contribute to their control of diabetes. الکسی‌تایمیا, خود مراقبتی, هموگلوبین گلیکوزیله, دیابت نوع دو Alexithymia, Quality of Life, HbA1c, Type 2 Diabetes 123 130 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=1 Zeinab Shayeghian زینب شایقیان No دانشگاه تربیت مدرس، گروه روانشناسی Parisa Amiri پریسا امیری amiri@endocrine.ac.ir Yes مرکز تعیین کننده های اجتماعی سلامت، مرکز تحقیقات پیشگیری و درمان چاقی، پژوهشکده غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Maria E. Aguilar-Vafaie ماریا آگیلار وفایی No دانشگاه تربیت مدرس، گروه روانشناسی Mahmoud Parvin محمود پروین No گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Kobra Roohi Gillani کبری روحی گیلانی No گروه داخلی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی