fa رابطه سبکهای مقابله‌ای با تبعیت از درمان در بیماران دیابتی نوع دو عمومى General پژوهشي Research <p>مقدمه: افزایش دانش بیماران به تنهایی برای کنترل بیماری خود کافی نبوده و نیاز است که توانایی‌ها و مهارت‌هایی برای مقابله موثر با استرس‌های حاصل از دیابت کسب کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سبک‌های مقابله‌ای با تبعیت از درمان در بیماران دیابتی نوع دو انجام شد. روش‌ها: در یک طرح پژوهشی مقطعی تعداد 100 بیمار دیابتی نوع دو با استفاده از روش در دسترس انتخاب شدند. این بیماران پرسشنامه‌های راه‌های مقابلهای لازاروس و فولکمن و پرسشنامه تبعیت از درمان را تکمیل کردند. در این مطالعه از آزمون همبستگی اسپیرمن و مدل رگرسیون خطی و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار Spss استفاده شد. یافته‌ها: خرده مقیاسهای سبک مسئله مدار و هیجانمدار با تبعیت از درمان ارتباط معنیداری داشتند. بدین صورت که بین سبک مسئله مدار با تبعیت از درمان رابطه معنیدار مستقیم وجود دارد (05/0> P) و بر اساس تحلیل رگرسیونی خطی با افزایش مسئله مداری، تبعیت از درمان نیز افزایش مییافت. بین سبک هیجان مدار با تبعیت از درمان رابطه معنی‌دار معکوس وجود داشت (05/0> P) که بر اساس تحلیل رگرسیونی خطی با افزایش هیجان مداری، تبعیت از درمان کاهش مییابد. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش بر وجود ارتباط معنیدار بین سبک‌های مقابله‌ای مسئله مدار و هیجان مدار با پیروی و تبعیت از درمان در بیماران دیابتی تاکید می‌کند.</p> <p>Background: Having high knowledge in patients is not sufficient for disease control and it is necessary to get more skills and capabilities that could be helping in confronting with diabetes associated stresses. This study is aim to assess the relationship between coping styles approaches with adherence to treatment in type 2 diabetic patients. Methods: In a cross sectional design 100 type 2 diabetic patients were selected by convenience route. Folkman and Lazaros as well as adherence to treatment questionnaires were filled by participants. Data was analyzed by SPSS software version 16, spearman correlation test and linear regression model were used for inferential statistics. Results: Problem and excitement oriented subscales were significant correlation. The correlation between problem oriented subscale and adherence was positive and significant (P<0.05) so that regression model showed as this subscale increase the adherence was increasing as well. The correlation between excitement oriented subscale and adherence was negative and significant (P<0.05) so that regression model showed as this subscale increase the adherence was decreasing. Conclusion: The results emphasized that there is significant correlation between copying styles and adherence to treatment in type 2 diabetic patients.</p> دیابت, سبک‌های مقابله, تبعیت از درمان Diabetes mellitus, Coping styles, Adherence to treatment 93 98 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-114&slc_lang=fa&sid=1 Abass Bayat Asgari عباس بیات اصغری No 1. Health and Medcare network of Khomein, Arak University of Medical Sciences, Khomerin, Iran شبکه بهداشت و درمان خمین Sahar Mossanejad سحر موسی‌ نژاد No 2. Master in public health, Education and Training Staff, Khomein, Iran مربی بهداشت مدارس آموزش و پرورش شهرستان، خمین Mina Asgari مینا عسگری No 3. Medical-Surgical department, Nursing and Midwifery Faculty, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی Abass Ramazani Farani عباس رمضانی فرانی No 4. Psychiatric Department, School of Behavioral Sciences and Mental health, Iran University of Medical Sciences, Tehran ,Iran گروه روانپزشکی، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان Javad Javaheri جواد جواهری Dr.javaheri@arakmu.ac.i Yes 5. Community and Preventive Medicine Specialist, Community Medicine Department, Medical School, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی