fa مقایسه شدت‌های مختلف فعالیت هوازی حاد بر غلظت ویسفاتین پلاسما و مقاومت به انسولین در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع دو عمومى General پژوهشي Research <p>مقدمه: هدف از این تحقیق مقایسه شدت‌های مختلف فعالیت هوازی حاد بر غلظت ویسفاتین در مردان مبتلا به دیابت نوع دو بود. روش‌ها: تعداد 10 آزمودنی مبتلا به دیابت نوع دو (میانگین±انحراف معیار؛ سن، 6/3±6/52 سال ؛ قد، 7/6± 3/171 سانتیمتر؛ وزن 7/4±58/87 کیلو‌گرم) در تحقیق حاضر شرکت کردند. در جلسه اول سنجش‌های آنتروپومتریکی، ترکیب بدنی و اوج اکسیژن مصرفی(VO2peak) آزمودنی‌ها اندازهگیری شد. در جلسات دوم تا چهارم آزمودنیها پس از حداقل 10 ساعت ناشتایی در یک طرح متقاطع با سه شدت %40 ، %60 و %80 اوج اکسیژن مصرفی، طی سه جلسه به فاصله یک هفته روی تردمیل دویدند. هزینه انرژی هر جلسه فعالیت 300 کیلو کالری بود. نمونه خونی قبل از فعالیت، بلافاصله و 24 ساعت پس از هر شدت فعالیت برای اندازه‌گیری سطوح ویسفاتین، گلوکز و انسولین جمع آوری شد. یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که هیچ یک از اثرات اصلی زمان نمونه‌گیری و فعالیت و اثر تعاملی زمان نمونه‌گیری × فعالیت بر سطوح ویسفاتین، گلوکز، انسولین و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) معنیدار نبود (05/0< p). همچنین نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد بین مقدار تغییرات ویسفاتین و انسولین در شدت‌های مختلف فعالیت ارتباط معنی‌داری وجود داشت (05/0> p). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج حاضر می‌توان نتیجه‌گیری کرد که در فعالیت‌های هوازی با هزینه انرژی برابر (300 کیلو کالری)، شدت فعالیت بر سطوح ویسفاتین بلافاصله بعد و 24 ساعت بعد از فعالیت اثرگذار نمی‌باشد.</p> <p>Background: The purpose of this study was to compare three intensities of acute aerobic exercise on plasma visfatin concentration in type 2 diabetic males. Methods: Ten men with type 2 diabetes (mean ± SD age 52.6 ± 3.6 years, height 171.3 ± 6.7 cm, Weight 87.58 ± 4.7 kg) participated in the study. In the first session, anthropometric measurements, body composition, and peak oxygen uptake (VO2peak) was measured in all subjects. In the next sessions, subjects completed three acute aerobic exercises on separate days in a crossover design. The three exercise trials performed at intensity of 40%, 60%, and 80% VO2peak after fasting for at least 10 hours. Energy expenditure was 300 kcal for each exercise trial. Blood samples before exercise, immediately after and 24 hours after exercise were collected for measuring visfatin, glucose and insulin. Results: The results showed no significance interaction (p>0.05) between exercise and sampling time. This analysis also revealed significance in the main effects (p>0.05) of the two factors (exercise and sampling time). Pearson correlation showed that there was significant relationship between visfatin and insulin (p<0.05). Conclusion: According to the present results, we can conclude that acute aerobic exercise at different intensities with 300 kcal energy expenditure will not change visfatin levels in type 2 diabetes.</p> دیابت, ویسفاتین, مقاومت به انسولین, فعالیت هوازی, هزینه انرژی Diabetes, Visfatin, Insulin resistance, Aerobic exercise, Energy expenditure 133 140 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-119&slc_lang=fa&sid=1 Hamed Rezaei Nasab حامد رضایی نسب Hamed.rezai93@yahoo.com Yes 1. Department Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Shahid Chamran University, Ahvaz, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی Roohollah Ranjbar روح اله رنجبر No 1. Department Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Shahid Chamran University, Ahvaz, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی Abdol Hamid Habibi عبدالحمید حبیبی No 1. Department Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Shahid Chamran University, Ahvaz, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی Saeed Shakerian سعید شاکریان No 1. Department Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, Shahid Chamran University, Ahvaz, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی