fa تاثیر تمرین هوازی فزاینده بر غلظت پلاسمایی کالیکرین-7 و شاخص مقاومت به انسولین در زنان با وزن طبیعی و دارای اضافه وزن عمومى General پژوهشي Research <p dir="rtl"><strong>مقدمه:</strong> کالیکرین-7 <span dir="ltr">(KLK7)</span> سرین پروتئازی با ویژگی شبه کیموتریپسینی است که می­تواند موجب گسستن زنجیره <span dir="ltr">A</span> و <span dir="ltr">B</span> انسولین شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر فعالیت ورزشی هوازی بر غلظت پلاسمایی کالیکرین-7 و شاخص مقاومت انسولینی در زنان غیرفعال با وزن طبیعی و دارای اضافه وزن می­باشد.</p> <p dir="rtl"><strong>روش­ها:</strong> بیست و هشت زن غیرفعال 24 تا 60 ساله به‌طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شرکت کردند و براساس نمایه توده بدن به دو گروه با وزن طبیعی (15 <span dir="ltr">n=</span>) و دارای اضافه وزن تقسیم شدند (13 <span dir="ltr">n=</span>). تمامی آزمودنی­ها در برنامه­ 8 هفته­ای تمرین هوازی فزاینده (شامل دویدن با شدت 40 تا 80 درصد ضربان قلب ذخیره) شرکت کردند. شاخص­های پیکرسنجی (وزن، <span dir="ltr">BMI</span>، درصد چربی بدن)، متابولیک و غلظت پلاسمایی کالیکرین-7 در ابتدا و پایان برنامه­ تمرینی اندازه­گیری شد.</p> <p dir="rtl"><strong>یافته­ها:</strong> این برنامه تمرینی موجب کاهش معنی­دار درصد چربی بدن (05/0> <span dir="ltr">P</span>) و افزایش معنی­دار اکسیژن مصرفی بیشنه (05/0> <span dir="ltr">P</span>) در هر دو گروه شد. مقادیر پایه (پیش آزمون) غلظت پلاسمایی کالیکرین-7 در زنان دارای اضافه وزن در مقایسه با گروه با وزن طبیعی به‌طور معنی­داری بالاتر بود (05/0> <span dir="ltr">P</span>). افزایش معنی­دار غلظت پلاسمایی کالیکرین-7 پس از 8 هفته تمرین هوازی تنها در گروه زنان با وزن طبیعی مشاهده شد (05/0> <span dir="ltr">P</span>). ارتباط معنی­داری بین تغییرات غلظت پلاسمایی کالیکرین-7 و تغییرات غلظت انسولین یا شاخص مقاومت به انسولین مشاهده نشد (05/0<span dir="ltr">></span> <span dir="ltr">P</span>).</p> <p dir="rtl"> <strong>نتیجه</strong><strong><span dir="ltr">­</span></strong><strong>گیری:</strong> تمرین هوازی می­تواند عامل موثری در افزایش سطوح پلاسمایی کالیکرین-7 در زنان غیرفعال باشد. داده­های این پژوهش تائید کننده نقش کالیکرین-7 پلاسمایی در تغییرات مقاومت انسولینی نمی­باشد.</p> <p><strong>Background</strong>: kallikrein 7 (KLK7), a serine protease with a chymotrypsin-like specificity, is able to cleave human insulin in the A- and B-chain. The aim of this study was to investigate the effects of aerobic exercise training on plasma KLK7 concentration and insulin resistance index (HOMA-IR) in normal and overweight sedentary women.</p> <p><strong>Methods:</strong> Twenty-eight sedentary women, aged 24-60 years, voluntary participated in this study and according to body mass index status divided into normal (n=15) and overweight (n=13) groups. All subjects completed an 8-week progressive aerobic exercise training program (running with 40- 80% Heart rate reserve). Metabolic and Anthropometric (body weight, BMI, body fat percentage) parameters in addition to plasma KLK7 concentrations were measured at baseline and end of training program.</p> <p><strong>Results</strong>: Body fat percentage significantly decreased (<em>P<0.05</em>) and maximum oxygen consumption increased (<em>P<0.05</em>) by this training program in both training groups. At baseline, plasma KLK7 concentration in overweight women was significantly higher compared with normal weight group (<em>P<0.05</em>). Plasma KLK7 concentrations significantly increased after 8-week aerobic exercise training only in normal weight group (<em>P<0.05</em>). Changes in plasma KLK7 concentrations were not correlated with changes in insulin concentration and insulin resistance index (<em>P<0.05</em>).</p> <p><strong>Conclusion</strong>: Aerobic exercise training could be an effective factor to increase plasma KLK7 concentration in sedentary women. These data do not support a role of plasma KLK7 in insulin resistance alterations.</p> تمرین ورزشی هوازی, کالیکرین-7 پلاسمایی, مقاومت به انسولین, زنان دارای اضافه وزن Aerobic exercise training, Plasma Kallikrein-7, Insulin resistance, Overweight women 357 363 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-25-5063&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Safarzade علیرضا صفرزاده Safarzadeh77@gmail.com Yes 1. Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education & Sport Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده‌ تربیت بدنی و علوم ورزشی Fakhri Baradaran-Jam فخری برادران جم No 1. Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education & Sport Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده‌ تربیت بدنی و علوم ورزشی Elahe Talebi-Garakani الهه طالبی گرکانی No 1. Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education & Sport Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده‌ تربیت بدنی و علوم ورزشی Rozita Fathi رزیتا فتحی No 1. Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education & Sport Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده‌ تربیت بدنی و علوم ورزشی