fa تاثیر یک‌دوره تمرین سرعتی و موازی هوازی-قدرتی بر برخی مارکرهای التهابی و مقاومت به انسولین زنان مبتلا به دیابت شیرین نوع 2 (T2DM) تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>مقدمه</strong><strong><span dir="LTR">:</span></strong> تمرین ورزشی منظم اثرات ضدالتهابی داشته و موجب سرکوب التهاب سیستمی با درجه پایین در دیابت نوع 2 می‌شود. لذا، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر یک<span dir="LTR">&shy;</span>دوره تمرین سرعتی و موازی هوازی-قدرتی بر سطوح پروتئین واکنشکر- <span dir="LTR">C</span> با حساسیت بالا (<span dir="LTR">hs-CRP</span>)، فاکتور نکروز دهنده تومور-آلفا (<span dir="LTR">TNF-&alpha;</span>)، اینترلوکین-6 (<span dir="LTR">IL-6</span>) و مقاومت به انسولین زنان مبتلا به دیابت شیرین نوع 2 <span dir="LTR">(T2DM)</span> صورت گرفت.</p> <p dir="RTL"><strong>روش &shy;ها</strong><strong><span dir="LTR">:</span></strong> 52 نفر از زنان مبتلا به دیابت نوع 2 (سن 45 تا60 سال، گلوکزناشتای بالاتر از 126 میلی‌گرم بر دسی&shy;لیتر) به‌طور داوطلبانه در تحقیق حاضر شدند و بر اساس مقادیر هموگلوبین گلیکوزیله (<span dir="LTR">HbA1c</span>) در سه گروه تمرین همزمان قدرتی-استقامتی (17نفر) و تمرین سرعتی (17 نفر) و کنترل (18 نفر) قرار گرفتند. گروه همزمان قدرتی-استقامتی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته تمرین استقامتی با 60 درصد حداکثر ضربان قلب (<span dir="LTR">MHR</span>) و دو جلسه در هفته تمرین مقاومتی با 70 درصد یک تکرار بیشینه (<span dir="LTR">1-RM</span>) انجام دادند. گروه تمرین سرعتی به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته 4 تا10 تکرار آزمون وینگیت 30 ثانیه&shy;ای بر روی ارگومتر را با حداکثر تلاش انجام دادند.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته&shy; ها:</strong> نتایج این تحقیق نشان داد که تفاوت معنی&shy;داری بین تاثیر تمرین سرعتی و ترکیبی در فاکتورهای <span dir="LTR">TNF-&alpha;</span> (119/0<span dir="LTR">p=</span>)، <span dir="LTR">IL-6</span> (08/0<span dir="LTR">p=</span>)،<span dir="LTR">hs-CRP</span> (214/0<span dir="LTR">p=</span>) و گلوکز (171/0<span dir="LTR">p=</span>) مشاهده نشد. اما در مورد انسولین (036/0<span dir="LTR">p=</span>) و مقاومت به انسولین (008/0<span dir="LTR">p=</span>) تفاوت بین گروهی معنی&shy;دار بود.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه گیری: </strong>هرچند از نظر آماری تفاوت معنی&shy;داری بین این دوشیوه تمرینی مشاهده نشد، بنظر می&shy;رسد با توجه به تاثیر بیشتر تمرینات سرعتی بر برخی فاکتورهای التهابی، تمرین سرعتی نسبت به تمرینات همزمان قدرتی-استقامتی می‌توانند شرایط ضدالتهابی بهتری برای زنان دیابت نوع 2داشته باشد.</p> <p><strong>Background</strong>: The purpose of this study is to the comparison of the effect of 12 weeks of sprint training and concurrent aerobic and strength training on high sensitive C-reactive protein (hs-CRP),&nbsp;interleukin-6&nbsp;(IL-6), tumor necrosis factor alpha (TNF-&alpha;) and insulin resistance in women with diabetes mellitus (T2DM)</p> <p><strong>Methods</strong>: 52 overweight female type 2 diabetic patients (age; 45-60 years old and fasting blood glucose &ge; 126 mg/dl (7.0 mmol/l)) were assessed for eligibility. Participants were assigned to intense interval training group (N=17), concurrent resistance- endurance training group (N=17) and control group (N=18). The combined strength-endurance group did 12 weeks, three sessions per week endurance training with 60 % of maximal heart rate and two session resistance training with 70 % 1-RM. Intense interval training group did three session/week of 4-10 repetition of all out 30s Wingate on ergometer were included 10 weeks of concurrent resistance- endurance training and intense interval training.</p> <p><strong>Results</strong>: The results showed that following sprint training, there were significant changes in hs-CRP (p<0.001), but it wasn&rsquo;t significant following concurrent training (p=0.062). According to results, TNF-&alpha; change were not significant in intense sprint (p=0.11) and concurrent training (p=0.23). Differences were not significant for the fasting blood glucose in the intense interval training groups (p=0.000). Serum insulin levels showed significant increases in the SIT (p<0.000) and concurrent training (p=0.000) significantly. The data showed significant differences in insulin resistance index (HOMA-IR) in intense interval training (p=0.000) and concurrent resistance- endurance training (p=0.008). ANCOVA test showed no significant difference in fasting blood glucose concentrations (P=0.171).</p> <p><strong>Conclusion</strong>: Intense sprint training compare to concurrent strength-endurance training can have better inflammatory status for patients with type 2diabete.</p> <p></p> دیابت نوع 2, تمرین همزمان قدرتی-استقامتی, تمرین سرعتی, پروتئین واکنشکر- C با حساسیت بالا (hs-CRP), فاکتور نکروز دهنده تومور-آلفا (TNF-α), اینترلوکین-6 (IL-6) و مقاومت به انسولین Type 2 Diabetes, Concurrent Strength-Endurance Training, Intense Sprint Training, High Sensitive C-Reactive Protein (Hs-Crp), Interleukin-6 (Il-6), Tumor Necrosis Factor Alpha (Tnf-Α), Insulin Resistance 300 311 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-444-1&slc_lang=fa&sid=1 Leila Zamanpour لیلا زمانپور No Exercise Physiology, Islamic Azad University, Yasouj Branch, Yasouj, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج Ebrahim Banitalebi ابراهیم بنی طالبی banitalebi.e@gmail.com Yes Exercise Physiology University of Shahrekord, Shahrekord, Iran گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهرکرد Seyed Ehsan Amirhosseini سیداحسان امیرحسینی No Islamic Azad University, Yasouj Branch, Yasouj, Yasouj, Iran گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج