Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders
مجله دیابت و متابولیسم ایران
ijdld
Medical Sciences
http://ijdld.tums.ac.ir
1
admin
2345-4008
2345-4016
000
000
000
000
000
fa
jalali
1395
10
1
gregorian
2017
1
1
16
2
online
1
fulltext
fa
تأثیر فعالیت ورزشی هوازی و محدودیت کالریک بر سطوح سرمی کمرین و شاخص مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به دیابت نوع دو
EFFECT OF AEROBIC EXERCISE AND CALORIC RESTRICTION ON SERUM CHEMERIN LEVELS AND INSULIN RESISTANCE INDEX IN WOMEN WITH TYPE 2 DIABETES
عمومى
General
پژوهشي
Research
<p dir="RTL"><strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> التهاب نقش مهمی در فرایندهای مقاومت به انسولین ایفا میکند و بهنظر میرسد واسطههای شیمیایی مانند کمرین در مقاومت به انسولین نقش محوری دارند. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسهی آثار فعالیت هوازی و محدودیت کالریک بر سطوح سرمی کمرین و شاخص مقاومت به انسولین در زنان دیابتی نوع دو میباشد.</span></span></span><br>
<strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روشها</span></span></span></strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: در این مطالعهی نیمهتجربی، 30 نفر از زنان مبتلا به دیابت نوع دو (</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">میانگین سن </span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">4</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">/٥</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:courier new;"><span style="font-size:12.0pt;">±</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">3</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">/</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">49</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> سال</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">؛</span></span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">وزن</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">3</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">/</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">7</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">±</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">8</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">/</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">٧8 <span style="letter-spacing:-.2pt;">کیلوگرم) </span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در این پژوهش شرکت نمودند و بهطور تصادفی به سه گروه محدودیت کالریک (گروه تجربی١)، فعالیت هوازی بههمراه محدودیت کالریک (گروه تجربی٢) و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی ١ از یک رژیم غذایی با ٢٥% محدودیت کالریک بهمدت 12 هفته استفاده نمودند. </span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">آزمودنیهای گروه تجربی ٢ نیز از یک برنامهی تمرینی</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> شامل فعالیت هوازی و دویدن بر روی تردمیل</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 50% محدودیت کالریک برنامهی رژیم غذایی گروه تجربی ١ بهصورت ترکیبی استفاده نمودند (٥/١٢% افزایش هزینهی انرژی و ٥/١٢% محدودیت کالریک). <span style="letter-spacing:-.2pt;">قبل و پس از 12 هفته، خونگیری بهمنظور اندازگیری کمرین، اینترلوکین 6، گلوکز و انسولین انجام شد. دادهها با استفاده از آزمون آماری تی زوجی و آنالیز واریانس یک</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">طرفه در سطح معناداری (٠٥/٠</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:12.0pt;"><</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) تجزیه و تحلیل شد.</span></span></span><br>
<strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافتهها</span></span></span></strong>: <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافتهها نشان </span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">داد که نمایهی تودهی بدنی (</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BMI</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، نسبت دور کمر به دور لگن (</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">WHR</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، </span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">شاخص مقاومت به انسولین (</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HOMA-IR</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span></span> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و اینترلوکین6 در همهی گروههای</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تجربی کاهش معناداری داشت (٠٥/٠</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:12.0pt;"><</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). نتایج حاکی از کاهش معنادار سطوح کمرین در گروههای تجربی ١ (٠01/٠</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">=</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و ٢ بود (٠01/٠</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:10.0pt;">=</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). بین تغییرات کمرین با تغییرات </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">BMI</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HOMA-IR</span></span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، </span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">WHR</span></span></span> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و اینترلوکین6، همبستگی معناداری مشاهده گردید (٠٥/٠</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-size:12.0pt;"><</span></span><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span></span><br>
<strong><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجهگیری:</span></span></span></strong> <span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با توجه به رابطهی کمرین با مقاومت به انسولین و نیز تأثیرپذیری آنها از تمرین هوازی و محدودیت کالریک، ممکن است، کاهش سطوح آن نقش ویژهای در کاهش مقاومت به انسولین، ایفا نماید.</span></span></span><br>
</p>
<strong>Background:</strong> Inflammation plays an essential role in the insulin resistance process, and chemokines, such as chemerin, seem to play a pivotal role in the pathogenesis of insulin resistance. The aim of this study was to compare the effects of aerobic exercise and caloric restriction on chemerin levels and insulin resistance index in women with type 2 diabetes.<br>
<strong>Methods:</strong> In a quasi-experimental study, 30 type 2 diabetes women were recruited (Mean age: 49.3±5.4 yr; weight: 78.8±7.3kg). Subjects randomly were divided into three groups: caloric restriction (experimental group 1 or CR), aerobic exercise with caloric restriction (experimental group 2 or EX+CR) and control group. In CR group, subjects follow a diet with 25% caloric restriction for 12 weeks. Subjects in CR+EX group used a training program including aerobic exercise and running on treadmill and diet with 50% caloric restriction of CR group (12.5% caloric restriction+12.5% increase in energy expenditure). Before and after 12 weeks, blood sampling for measurement of chemerin, IL-6, glucose and insulin was carried out. Data were analyzed by paired sample t-test and one way ANOVA at significant level of p<0.05.<br>
<strong>Results:</strong> Results showed that body mass index (BMI), waist to hip ratio (WHR), insulin resistance index (HOMA-IR) and interleukin6 decreased significantly in experimental groups. chemerin levels were increased significantly in CR (P=0.001) and EX+CR groups (P=0.001). Significant correlation were seen between changes of chemerin with changes of BMI, WHR, HOMA-IR and interleukin6 (P<0.05).<br>
<strong>Conclusion:</strong> According to the relationship between chemerin and insulin resistance and also, its effectiveness of aerobic exercise and caloric restriction, decreased levels of chemerin may play a special role in reduction of insulin resistance.
کمرین, محدودیت کالریک, فعالیت هوازی, مقاومت به انسولین
Chemerin, Caloric restriction, Aerobic exercise, Insulin resistance
111
120
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-503-1&slc_lang=fa&sid=1
Rahman
Soori
رحمان
سوری
soorirahman@yahoo.com