fa بررسی عوامل مرتبط با وضعیت خودکارآمدی سازگاری درک شده در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> خودکارآمدی با بهبود رفتارهای خودمراقبتی موجب ارتقاء کیفیت زندگی بیماران می‌گردد. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین عوامل مرتبط با خودکارآمدی سازگاری درک شده در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو اجرا گردید</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">.</span></span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> این مطالعه‌ی مقطعی، از نوع توصیفی </span></span><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&ndash;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تحلیلی بود که به‌مدت 9 ماه در سال 1394 انجام شد. 536 نفراز بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مراکز بهداشتی- درمانی تابعه‌ی دانشگاه علوم پزشکی تهران به‌صورت تصادفی انتخاب و از طریق پرسش‌نامه روایی و پایای خودکارآمدی سازگاری درک شده، وضعیت خودکارآمدی سازگاری و عوامل مرتبط با آن، در آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت. برای آنالیز داده‌ها از آزمون‌های آماری تی تست، من - ویتنی، آنالیز واریانس و نرم‌افزار آماری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نسخه‌ی 23 استفاده شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">میان </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">سن (013/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">=</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، تحصیلات (036/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">=</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، درآمد (002/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">=</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و <span style="color:black;">میزان </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HbA1c</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (049/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">=</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) با</span></span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">خودکارآمدی سازگاری درک شده کل رابطه‌ی آماری معنادار وجود داشت. اما متغیرهای جنس، شغل، مدت زمان ابتلا، وضعیت تأهل و سابقه‌ی خانوادگی و سابقه‌ی بیماری مزمن با هیچ کدام از ابعاد خودکارآمدی سازگاری درک شده ارتباط آماری معنی‌داری نداشتند.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> مداخلات مبتنی بر نظریه‌های سازگاری جهت افزایش خودکارآمدی سازگاری درک شده بیماران دیابتی بیشتر بر روی بیمارانی که دارای شرایط اقتصادی- اجتماعی پایین، سن بالا و با کنترل نامطلوب دیابت پیشنهاد می‌گردد.</span></span><br> &nbsp;</p> <p dir="RTL"></p> <p></p> <p><strong>Background:</strong> Improving self-care behaviors happened by self-efficacy which result in better quality of life. Current study aimed at assessing the perceived coping self-efficacy predictors among patients with type 2 diabetes referees to health centers affiliated to Tehran University of Medical Sciences.<br> <strong>Methods</strong>: In this cross sectional study which was descriptive and analytical one, perceived coping self-efficacy and its effective factors assessed among 536 type 2 diabetic patients referee to Tehran University of medical Sciences using random sampling based on 11-likert scale questionnaire. This questionnaire included 11 items in demographic variables and 24 items in perceived coping self-efficacy. Collected data analyzed by SPSS version 23 using MANCOVA.<br> <strong>Results:</strong> Study findings revealed that age (P=0.013), level of education (P<0.036), and HbA1c (P=0.004) had significant relation with total score of perceived coping self-efficacy. But, variables such as gender, occupation, disease duration, marital status, family history and history of chronic disease had no relation with scales of perceived coping self-efficacy.<br> <strong>Conclusion:</strong> Planning theory based intervention programs to improve coping self-efficacy among diabetic patients in low socioeconomic status population and poor diabetes control is recommended.<br> &nbsp;<br> &nbsp;</p> <p></p> <p></p> دیابت نوع دو, خودکارآمدی سازگاری درک شده, عامل پیشگویی کننده Type 2 diabetes, Perceived Coping Self-efficacy, Predictor factor 39 48 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-462-2&slc_lang=fa&sid=1 Azar Tol آذر طل No Department of Health Education and Promotion, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران Bahram Mohebbi بهرام محبی No Rajaee Cardiovascular research center, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز آموزشی، پژوهشی و درمانی قلب شهید رجایی دانشگاه علوم پزشکی ایران Roya Sadeghi رویا صادقی sadeghir@tums.ac.ir Yes Department of Health Education and Promotion, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران Mehdi Yaseri مهدی یاسری No Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران Malihe Akbari Abdolabadi ملیحه اکبری عبدل آبادی No Department of Health Education and Promotion, School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده‌ی بهداشت انشگاه علوم پزشکی تهران Fateme Dadrast فاطمه دادراست No School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی تهران Parvin Abassi Borojeni پروین عباسی بروجانی No School of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشکده‌ی بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران