fa تخمین ارزش تشخیصی یافته های بالینی توسط پزشکان : مورد آسیت عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: هنگام رویکرد بالینی به بیماران، پزشکان بایستی قادر به تخمین میزان اهمیت و نیز اولویت یافته‌های بالینی باشند. هدف از این مطالعه بررسی میزان همبستگی وزن‌دهی پزشکان به یافته‌های بالینی، با نسبت احتمال مثبت یافته‌ها (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">(likelihood ratio </span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">LR</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">)</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بیمار مبتلا به آسیت می‌باشد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: در این مطالعه از 110 پزشک خواسته شد تا پرسشنامه‌ای را تکمیل نمایند که حاوی یک سناریو از یک بیمار مبتلا به آسیت و تعدادی یافته بالینی مربوط به آسیت بود. آنها بایستی به این یافته‌های بالینی براساس میزان اهیمت آن ها در تشخیص آسیت و اینکه وجود آن یافته‌ها تا چه میزان می‌تواند تشخیص آسیت را تحت تأثیر قرار دهد، وزنی بین 0 تا 100 اختصاص دهند. هم‌زمان نسبت احتمال مثبت یافته‌ها نیز از شواهد معتبر موجود استخراج شد و میزان همبستگی وزن‌هایی که پزشکان به یافته‌ها اختصاص داده بودند با نسبت احتمال مثبت یافته‌ها ارزیابی شد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: نتایج نشان داد که اختلاف معناداری بین وزن‌هایی که پزشکان به یافته‌ها اختصاص داده بودند با نسبت احتمال مثبت یافته‌ها وجود دارد و اوزان اختصاص داده شده توسط پزشکان با نسبت احتمال مثبت یافته‌ها همبستگی ندارد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> طبق نتایج ما پزشکان در تخمین میزان اهمیت یافته‌های بالینی در بیماران مبتلا به آسیت دچار خطا هستند. مطالعات بعدی لازم است تا مشخص گردد که این تخمین نادرست تا چه اندازه می‌تواند بر رویکرد بالینی به بیماران تأثیر سوء داشته باشد.</span></span> <strong>Background: </strong>It is critical to understand how accurately physicians can estimate the importance of each clinical finding in estimating the probability of a specific diagnosis in the process of clinical decision making. This study aimed to investigate whether physicians&rsquo; estimates of the importance of various clinical findings of ascites correlated with the positive likelihood ratios of these findings in diagnosis of ascites.<br> <strong>Methods: </strong>One hundred and ten physicians were asked to respond to a questionnaire. In this questionnaire they were presented with a clinical scenario about a patient suspected of having ascites followed by a list of clinical findings. Participants were asked to assign a weight (between 0 and 100%) to each clinical finding based on their perception of how much the presence of that finding changed the probability of ascites for the patient. Positive likelihood ratios of those findings were extracted from current best evidence. We investigated if the weights assigned by physicians were associated with the positive likelihood ratios of those findings.<br> <strong>Results:</strong> Significant differences were discovered between the weights assigned by the physicians and the positive likelihood ratios for each clinical finding. Significant positive correlation was observed between the weights assigned by different groups of physicians.<br> <strong>Conclusion:</strong> Physicians inaccurately estimated the importance of various clinical findings in the diagnosis of ascites. Further research is needed to determine if such inaccurate estimations would lead to any adverse clinical outcomes. نسبت احتمال یافته‌ها, آسیت, تئوری Bayes, تصمیم گیری بالینی likelihood ratio, Ascites, Bayes theorem, Clinical decision making 173 179 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-521-1&slc_lang=fa&sid=1 Farzane Saeidifard فرزانه سعیدی فرد Yes Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Akbar Soltani اکبر سلطانی No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Fereshteh Ghadiri فرشته قدیری No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Sahar Manavi سحر معنوی No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Motahareh Taleba مطهره طالبا No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Moein Foroughi معین فروغی No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Parvaneh Ansari پروانه انصاری No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران Mostafa Qorbani مصطفی قربانی No Department Of Community Medicine, Alborz University Of Medical Sciences, Karaj, Iran . Endocrinology and Metabolism Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم. دپارتما ن پزشکی اجتماعی دانشکاه علوم پزشکی البرز Hamideh Moosapour حمیده موسی پور ebm_ct@yahoo.com No Evidence Based Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University Of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی مبتنی بر شواهد، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران