fa اثرنانوکورکومین بر شاخص‌های استرس اکسیداتیو و تغییرات بافتی مخاط روده باریک در اختلالات گوارشی ناشی از دیابت تخصصي Special پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">های متابولیکی است و از عوارض مهم آن اختلالات لوله گوارش است. طیف گسترده‌ای از مطالعات روی ویژگی‌های فیزیکی شیمیایی و اثرات فارماکولوژیکی کورکومین روی بیماری‌های مختلف نظیر دیابت و سرطان انجام شده است. با وجود این، دسترسی زیستی ضعیف و بی ثباتی کورکومین، کاربردهای بیشتر آن را شدیداً محدود کرده است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات نانوکورکومین بر استرس اکسیداتیو و تغییرات بافت روده‌ی باریک در موش‌های دیابتی می</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">باشد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ها</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: در این مطالعه‌ی تجربی، حیوانات به پنج گروه: کنترل، شم، دیابتی (استرپتوزوتوسین با دوز120 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن، به روش درون صفاقی) و گروه‌های دیابتی تیمارشده با نانو کورکومین (دوز 5/7 و 15 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن برای 21 روز) تقسیم شدند. در پایان آزمایش فعالیت آنزیم کاتالاز، سطح مالون دی‌آلدهید در روده‌ی باریک اندازه‌گیری شد. برای ارزیابی بافتی، طول کرک و عمق کریپت روده‌ی باریک مورد بررسی قرار گرفت.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها</span></span></strong>: <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مصرف خوراکی نانو کورکومین منجر به افزایش معنا‌دار فعالیت آنزیم کاتالاز (</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روده‌‌ای</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و کاهش سطح مالون دی‌آلدهید گردید (</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">001/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">همچنین طول کرک در گروه‌های دیابتی تیمار شده با نانوکورکومین افزایش <span style="color:black;">معناداری نسبت به گروه دیابتی نشان داد </span></span>(</span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:10.0pt;">05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">: یافته‌های حاصل از این مطالعه نشان داد که نانوکورکومین به‌دلیل ویژگی‌های آنتی اکسیدانی، اثر حفاظتی روی اختلالات گوارشی ناشی از دیابت دارد.</span></span> <strong>Background</strong>: Diabetes mellitus is a worldwide prevalence of metabolic diseases and its important complications are gastrointestinal disturbances. A wide range of studies have been conducted on the physicochemical traits and pharmacological effects of curcumin on different diseases like diabetes and cancer. However, the poor oral bioavailability and instability of curcumin had greatly limited its further applications. The purpose of this study was to evaluate the effects of Nanocurcumin on the oxidative stress and tissue changes of small intestine in diabetic mice.<br> <strong>Methods:</strong> In this experimental study, animals were divided to five groups: Control, sham, diabetic (Intraperitoneal injection of 120 mg/kg of Streptozotocin) and diabetic groups treated with Nanocurcumin (7.5 and 15 mg/kg body weight) for 21days. At the end of experiment, catalase (CAT) activity and Malondialdehyde (MDA) level were measured in intestinal tissue. For histological assessment, villi length and crypt depth in small intestine were investigated.<br> <strong>Results: </strong>The oral administration of Nanocurcumin significantly increased intestinal CAT activity (P<0.05) and decreased MDA level (P<0.001). Also, the Villi length in diabetic groups treated with Nanocurcumin showed a significant increase compared to diabetic group (P<0.05).<br> <strong>Conclusion:</strong> The findings of this study showed that Nanocurcumin has a protective effect on diabetes-induced digestive disorders due to its antioxidant properties.<br> &nbsp; نانوکورکومین, دیابت, اختلالات گوارشی, مالون دی آلدهید, کاتالاز Nanocurcumin, Diabetes, Gastrointestinal disturbances, Malondialdehyde, Catalase 293 299 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-783-1&slc_lang=fa&sid=1 Akbar Hajizadeh moghaddam اکبر حاجی زاده مقدم a.hajizadeh@umz.ac.ir Yes Department of Biology, School of Basic Sciences, Mazandaran University, Babolsar, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده‌ی علوم پایه دانشگاه مازندران Marzieh Ahmadalizadeh مرضیه احمدعلی زاده No Department of Biology, School of Basic Sciences, Mazandaran University, Babolsar, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده‌ی علوم پایه دانشگاه مازندران Reza Seyrafi رضا صیرفی No Department of Pathobiology, School of Veterinary Medicine, Amol University of Special Modern Technologies, Amol, Iran گروه پاتوبیولوژی، دانشکده‌ی دامپزشکی دانشگاه تخصصی فناور‌ی‌های نوین آمل Mahbobeh Aghagolzadeh محبوبه آقاگل زاده No Department of Biology, School of Basic Sciences, Mazandaran University, Babolsar, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده‌ی علوم پایه دانشگاه مازندران Sedigheh Khanjani صدیقه خانجانی No School of Biological Sciences, Shahid Beheshti University,Tehran, Iran دانشکده‌ی علوم زیستی دانشگاه شهیدبهشتی