Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders

fa اثر شدت تمرینات تناوبی بر PGC-1α عضله‌ی اسکلتی و مقاومت به انسولین در رت‌های نر دیابتی نوع دو THE EFFECTS OF INTERVAL TRAINING INTENSITY ON SKELETAL MUSCLE PGC-1Α IN TYPE2 DIABETIC MALE RATS عمومى General پژوهشي Research مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه‌ی آثار 12 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا و متوسط بر سطوح پروتئینی PGC-1α عضله‌ی اسکلتی رت‌های نر دیابتی نوع دو بود. روش‌ها: تعداد 40 سر رت نر به‌مدت 10 هفته تحت رژیم غذای پر چرب (HFD) (تعداد 32 سر) و رژیم غذای استاندارد (C) (تعداد 8 سر) کنترل قرار گرفتند. پس از القاء دیابت نوع دو از طریق STZ، 8 سر رت دیابتی (D) و 8 سر رت گروه C کشته شدند و 24 سر رت باقیمانده به‌طور تصادفی به 3 گروه کنترل دیابتی (DC)، تمرین تناوبی با شدت متوسط (MIIT) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) تقسیم شدند. برنامه‌ی MIIT شامل 13 وهله‌ فعالیت چهار دقیقه‌ای با شدت 70-65 درصد VO2max و برنامه‌ی HIIT شامل اجرای 10 وهله‌ فعالیت چهار دقیقه‌ای با شدت 90-85 درصد VO2max با دوره‌های استراحتی فعال دودقیقه‌ای بود که به‌مدت دوازده هفته و پنج جلسه در هفته اجرا شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که سطوح پروتئینی PGC-1α در گروه D نسبت به گروه HC به‌طور معنی‌داری کمتر بود. در مقابل، HIIT منجر به افزایش سطوح پروتئینی PGC-1α نسبت به گروه DC2 شد. درحالی‌که MICT اثرات معنی‌داری بر سطوح پروتئینی PGC-1α نداشت (05/0˃P). همچنین، تفاوت معنی‌داری بین دو گروه تمرینی وجود نداشت (05/0˃P). نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد شدت تمرین تناوبی نقش مؤثری در تنظیم PGC-1α عضله‌ی اسکلتی و احتمالاٌ بیوژنز میتوکندری در رت‌های دیابتی نوع دو ایفا می‌کند. Background: The purpose of this study was to compare the effects of a 12 weeks interval training with high and moderate intensity on PGC-1α of skeletal muscle in type 2 diabetic male rats. Methods: 40 male rats were divided into two groups: High fat diet (HFD) (n=32) and standard diet (C) (n=8) for 10 weeks. After inducing type2 diabetes via STZ, 8 diabetic rats (D) and 8 rats in group C rats sacrificed and the remaining 24 Rats were randomly assigned to three groups of diabetic control (DC), moderate intensity interval training (MIIT) and high intensity interval training (HIIT).The MIIT protocol includes 13 bouts of 4-minute activity with equivalent intensity of 60-65% vo2max  and the HIIT protocol includes 10 bouts of 4-minute activity with equivalent intensity of 85-90% vo2max with 2 minute active rest periods that was applied for 12 weeks, 5 sessions per week. Western Blot method was used to measure PGC-1α protein levels. Results: The results showed that PGC-1α protein levels were significantly lower in the D group compared to the HC group. In contrast, the HIIT protocol resulted in an increase in protein levels of PGC-1α compared to DC2 group. While MICT had no significant effect on protein levels of PGC-1α (P <0.05). Also, there was no significant difference between the two training groups (P<0.05). Conclusion: It seems that the intensity of interval training plays an important role in the regulation of skeletal muscle PGC-1α and possibly mitochondria biogenesis in type 2 diabetic rats.   دیابت نوع دو, تمرین تناوبی, شدت تمرین, PGC-1α, بیوژنز میتوکندری Type 2 Diabetes, Interval Training, Training Intensity, Pgc-1α, Mitochondrial Biogenesis 179 188 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1077-1&slc_lang=fa&sid=1 Elma Tabari الما تبری No Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی Hamid Mohebbi حمید محبی mohebbi_h@yahoo.com Yes Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی Pouran Karimi پوران کریمی No Neuroscience Research Center (NSRC), Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran مرکز تحقیقات علوم اعصاب Kamilia Moghaddami کاملیا مقدمی No Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی Mousa Khalafi موسی خلفی No Department of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Guilan, Rasht, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی تربیت بدنی و علوم ورزشی