fa بررسی تأثیر 6 هفته تمرین استقامتی بر سطوح پروتئین‌های GLUT4 و HDAC5 در عضله‌ی نعلی موش‌های صحرایی دیابتی عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> افزایش بیان </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">هیستون داستیلاز 5</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDAC5</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) موجب کاهش بیان </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">انتقال دهنده‌ی شماره 4 گلوکز (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLUT4</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در عضله‌ی کند انقباض می‌شود و این سازوکار در دیابت بررسی نشده است. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر شش هفته تمرین استقامتی </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بر سطوح پروتئین‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLUT4</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDAC5</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در عضله‌ی نعلی موش‌های صحرایی دیابتی</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">&nbsp;بود<strong>.</strong></span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> به این منظور تعداد 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (وزن: 4/9</span></span><span style="font-family:cambria,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">245 گرم) به‌طور تصادفی به چهار گروه کنترل (8 سر)، تمرین (8 سر)، دیابت (8 سر) و دیابت تمرین (8 سر) تقسیم شدند. در سن 8 هفتگی، دیابت به‌وسیله‌ی تزریق استرپتوزوتوسین (50 میلی‌گرم/کیلوگرم) ایجاد شد. پروتکل تمرین استقامتی با شدت متوسط و پیشرونده به‌مدت 6 هفته و 5 جلسه در هفته انجام شد. 24 ساعت پس از اتمام پروتکل تمرینی، موش‌ها تشریح و بافت عضله‌ی نعلی آنها استخراج گردید.</span></span> <span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">سپس محتوی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLUT4</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDAC5</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> به‌روش الایزا اندازه‌گیری شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون آنالیز واریانس یک راهه در سطح معناداری </span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">05/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> استفاده شد. </span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتایج نشان داد بین گروه‌های کنترل و تمرین (008/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، تمرین و دیابت تمرین (004/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و تمرین و دیابت (0005/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) تفاوت معناداری در سطوح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLUT4</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> وجود دارد. اما، در مورد متغیر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDAC5</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">، نتایج نشان داد که تنها بین دو گروه کنترل و تمرین تفاوت معناداری وجود ندارد (99/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و بین بقیه‌ی گروه‌ها تفاوت معناداری وجود دارد (05/0</span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). همچنین، رابطه‌ی معکوس معناداری بین سطوح پروتئین‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLUT4</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDAC5</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> وجود دارد (012/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و 439/0-=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">r</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> به‌نظر می‌رسد شش هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط سطوح پروتئین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLUT4</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> را افزایش می‌دهد اما تمرین استقامتی، تنها می‌تواند سطوح پروتئین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HDAC5</span></span></span><span style="font-family:b lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> را در بیماری دیابت کاهش دهد.</span></span> <strong>Background:</strong> Increased expression of HDAC5 reduces the expression of GLUT4 in slow-twitch fibers, and this mechanism has not been studied in diabetes. Therefore, the purpose of study was to investigate the effect of six weeks endurance training on protein levels of GLUT4 and HDAC5 in soleus muscle in diabetic rats.<br> <strong>Methods:</strong> For this purpose, 32 male Wistar rats (weight: 245&plusmn;9.4 g) were randomly divided into 4 groups: diabetic, diabetic and training, training, and control. At 8 weeks of age, diabetes was induced by streptozotocin. The endurance training was carried out five times per week for 6 weeks. 24 hours after the completion of the protocol, the mice were sacrificed and their soleus muscle was extracted. Then, the protein levels of GLUT4 and HDAC5 were measured using ELISA method. One-way ANOVA was used to analyze the data at a significant level of P<0.05.<br> <strong>Results:</strong> Results showed significant differences between control and training (P=0.008), training and diabetic training (P=0.004), and training and diabetic (P=0.0005) groups in GLUT4 levels. But, in HDAC5, results showed that there is not significant differences only between control and training groups (P=0.99), and there are significant differences among other groups (P<0.05). Also, there is a significant inverse relationship between the protein levels of GLUT4 and HDAC5 (P=0.012, r =-0.439).<br> <strong>Conclusion:</strong> It seems that six weeks moderate intensity endurance training increases protein levels of GLUT4. But endurance training only can decreases protein levels of HDAC5 in diabetes. دیابت, گلوکز, تمرین استقامتی, GLUT4, HDAC5 Diabetes, Glucose, Endurance Training, GLUT4, HDAC5 282 291 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1048-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad sharif Bagheri محمدشریف باقری No Department of Physical Education, Boroujerd Branch, Islamic Azad University, Boroujerd, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی Vahid Valipour dehnou وحید ولی پور ده نو valipour.v@lu.ac.ir Yes Sports Sciences Department, Faculty of Literature & Human Sciences, Lorestan University, Khorramabad, Iran گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی Ahmad Hematfar احمد همت فر No Department of Physical Education, Boroujerd Branch, Islamic Azad University, Boroujerd, Iran دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد