fa تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و مصرف کافئین بر بیان ژن PGC-1α در عضله‌ی نعلی موش‌های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین عمومى General پژوهشي Research <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> رابطه‌ی بین بیان پایین </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">PGC-1&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و چندین بیماری متابولیکی نظیر دیابت و چاقی مشخص شده است. پژوهش حاضر به بررسی</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و مصرف کافئین بر بایوژنز میتوکندری در عضله‌ی نعلی موش‌های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین می‌پردازد.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روش‌ها</span></span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">:</span></span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در یک مطالعه‌ی حیوانی بالینی-مداخله‌ای 50 سر موش صحرایی نر ویستار به 5 گروه مساوی کنترل (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، دیابتی (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، دیابتی با مکمل (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D+CAF</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، دیابت</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">ی</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">با تمرین (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D+T</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، دیابتی با مکمل و تمرین (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D+CAF+T</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) تقسیم شدند. برنامه‌ی تمرین شامل هشت هفته، هفته‌ای 5 جلسه (6 تا 12 وهله 2 دقیقه‌ای با شدت 90 -85 درصد سرعت ماگزیمم) بود و هفته‌ای پنج روز </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mg/kg</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">70 کافئین به‌صورت هیدراته تزریق شد. برای سنجش میزان گلوگز خون مستقیماً از بطن چپ قلب جمع‌آوری شد؛ و عضله‌ی نعلی پای چپ استخراج و به روش وسترن بلات میزان </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">PGC-1&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> آن مورد سنجش قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها از آزمون‌های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">t</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> مستقل، تحلیل واریانس دو راهه و مجذور اتا در سطح معناداری (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P<0.05</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">.) استفاده شد.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافته‌ها:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نتایج نشان داد که القای دیابت باعث افزایش معنی‌دار گلوگز خون (</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">۰۱/۰></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">کاهش معنی‌دار میزان </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mRNAPGC-1&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">۰۰۲/۰=</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">گردید. همچنین، هم تمرین تناوبی با شدت بالا (001/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p=</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و هم مصرف مکمل کافئین (03/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p =</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) موجب افزایش معنی‌دار </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">mRNAPGC-1&alpha;</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> شدند.</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></span></span><br> <strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> با توجه به نتایج ابن تحقیق، احتمالاً بتوان اجرای تمرینات </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HIIT</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و مصرف کافئین را به‌عنوان یک مداخله‌ی مؤثر در افزایش بایوژنز میتوکندری </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">افراد دیابتی پیشنهاد داد. هر چند اظهار نظر صریح در این مورد مستلزم انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه است.</span></span></span> <strong>Background</strong>: The relationship between low PGC-1&alpha; expression and several metabolic diseases such as diabetes and obesity has been identified. This study investigates the effect of eight-week high intensity interval training (HIIT) and caffeine intake on mitochondrial biogenesis in soleus muscle in diabetic rats induced Streptozotocin.<br> <strong>Methods:</strong> In a clinical-interventional animal study, 50 male rats were randomly assigned to 5 equal groups (control group(C), diabetes group(D), diabetes + caffeine group(D+Caf), diabetes + training group(D+T), diabetes + training + caffeine group(D+CAF+T)) and subjected to 8 weeks of caffeine supplementation (70 mg / kg of caffeine powder was injected five days each week) and 8 weeks of 5 sessions per week with 6 to 12 times, 2-min intervals with intensity of 85-90% of maximal speed. Blood was collected directly from the left ventricle to measure blood glucose levels. The soleus muscle of the left leg was extracted and PGC-1&alpha; measured by Western Blot method. Independent t-tests, two-way analysis of variance, and Eta squared (p <0.05) were used to analyze the data.<br> <strong>Results:</strong> The results showed that induction of diabetes significantly increased blood glucose (P <0.01) and significantly decreased mRNAPGC-1&alpha; (P = 0.002). Also, both high-intensity interval training (p = 0.001) and caffeine supplementation (p = 0.03) significantly increased mRNAPGC-1&alpha;.<br> <strong>Conclusion:</strong> Based on the results of this study, it is possible to suggest the use of HIIT and caffeine consumption as an effective intervention in increasing mitochondrial biogenesis in diabetics. However, a clear statement in this regard requires further research in this area. تمرین تناوبی شدید, کافئین, دیــابت, PGC-1α High Intensity Interval Training (HIIT), Caffeine, Diabetes, PGC-1α 269 280 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1328-2&slc_lang=fa&sid=1 Morteza Khalili مرتضی خلیلی No Department of Sport Sciences ,Allame Gazvini Institute, Qazvin, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، موسسه آموزش عالی علامه قزوینی، قزوین، ایران Abbas Sadeghi عباس صادقی sadeghi@soc.ikiu.ac.ir Yes Department of Sport Sciences, Faculty of Social Sciences, Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran گروه علوم ورزشی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ه)، قزوین، ایران Mohammad Javad JAVAD Maleki محمد جواد ملکی No The Sports Medicine Center of Dr. Javad Maleki, Tehran, Iran مرکز پزشکی ورزشی دکتر جواد ملکی، تهران، ایران