Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders

fa بررسی ارتباط واریانت rs10830962 ژن MTNR1B و خطر ابتلا به دیابت نوع دو ASSOCIATION ANALYSIS BETWEEN RS10830962 VARIANT OF MTNR1B GENE AND TYPE 2 DIABETES MELLITUS RISK تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: دیابت نوع دو شایع‌ترین نوع دیابت است که به‌طور کلاسیک با اختلال عملکرد سلول‌های β پانکراس مشخص می‌شود. یکی از دلایلی که باعث افزایش بروز دیابت می‌شود، تغییر در الگوها و ریتم‌های شبانه‌روزی است. ملاتونین یکی از مولکول‌های بیولوژیکی است که نقش مهمی در تنظیم ساعت شبانه‌روزی و همچنین اثر مهاری بر ترشح انسولین در سلول‌های β دارد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط واریانت rs10830962 ژن MTNR1B و خطر ابتلا به دیابت نوع دو در گروهی از بیماران ایرانی است. روش‌ها: تعیین ژنوتیپ 208 نفر شامل 108 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو و 100 نمونه کنترل به‌عنوان گروه شاهد با استفاده از تکنیک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز- چند شکلیِ طول قطعه محدود شونده (PCR-RFLP) انجام شد. یافته‌ها: فراوانی ژنوتیپ‌هایCC ، GC و GG در بیماران به‌ترتیب 6/54، 1/85 و 5/43 درصد و در گروه شاهد به‌ترتیب 81 ، 0 و 19 درصد بود. فراوانی آلل G در بیماران دیابتی به‌طور معنی‌داری بیشتر از افراد غیر دیابتی بود (3/3 OR=، 3/5-1/2CI= ، 001/0P<). نتیجه‌گیری: شواهد مطالعه نشان داد که واریانت rs10830962 ژن MTNR1B می‌تواند مستقیماً با دیابت نوع دو در ارتباط باشد. Background: Type 2 diabetes mellitus (T2DM) is the most common type of diabetes that was classically characterized by pancreatic β-cell dysfunction. Changes in circadian patterns is one of the reasons which can increase the occurrence of diabetes. Melatonin is one of the biological molecules which plays an important role in regulating the circadian clock and also an inhibitory effect on insulin secretion in β-cells. The aim of this study was to examine the association between MTNR1B (rs10830962) gene polymorphism and the risk of T2DM. Methods: Genotyping was carried out in a total number of 208 subjects including 108 patients with T2DM and 100 normal controls using polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) which is confirmed by Sanger sequencing method. Results: The frequencies of CC, GC and GG among cases were 54.63%, 1.85% and 43.52% and in control subjects were 81%, 0% and 19% respectively (P<0.001). Frequency of G allele among diabetic patients was significantly higher than non-diabetics (OR=3.34, CI=2.10-5.36, P<0.001). Conclusion: Our study showed that rs10830962 polymorphism of the MTNR1B gene can be directly associated with T2DM risk. دیابت نوع دو, MTNR1B, rs10830962 Type 2 diabetes, MTNR1B gene, rs10830962 114 122 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1425-2&slc_lang=fa&sid=1 Negin Bozorgnejad نگین بزرگ نژاد No Medical Genomics Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran مرکز تحقیقات ژنومیک پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Hamid Reza Aghaei Meybodi حمید رضا آقایی میبدی dr_aghai@yahoo.com No Personalized Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی فردی، پژوهشکدهی علوم بالینی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mahdi Afshari مهدی افشاری No Department of Community Medicine, Zabol University of Medical Sciences, Zabol, Iran گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران Negar Sarhangi نگار سرهنگی No Personalized Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی فردی، پژوهشکدهی علوم بالینی غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Mandana Hasanzad ماندانا حسن زاد mandanahasanzad@yahoo.com Yes Medical Genomics Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran مرکز تحقیقات ژنومیک پزشکی، علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران