Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders

fa بررسی نقش واریانت rs4753426 ژن MTNR1B در خطر ابتلا به دیابت نوع دو INVESTIGATING THE ROLE OF MTNR1B RS4753426 GENETIC VARIANT IN THE TYPE 2 DIABETES MELLITUS RISK تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: دیابت نوع دو یک بیماری پلی‌ژنیک است که به‌دلیل اختلال در ترشح انسولین، مقاومت به انسولین و عملکرد نادرست سلول‌های β ایجاد می‌شود. ملاتونین یک تنظیم کننده‌ی ریتم شبانه‌روزی است و عدم تعادل در سطح آن می‌تواند ناشی از اختلالات متابولیکی باشد. بررسی‌ها نشان داده است که ملاتونین و واریانت‌های ژنتیکی MTNR1B با ابتلا به دیابت نوع دو مرتبط هستند. ما در این مطالعه ارتباط بین واریانت rs4753426 ژن MTNR1B و خطر ابتلا به دیابت نوع دو را در گروهی از بیماران ایرانی بررسی کردیم. روش‌ها: در این مطالعه‌ی مورد-شاهدی 108 فرد مبتلا به دیابت نوع دو و 100 فرد سالم جهت تعیین ژنوتیپ با استفاده از تکنیک RFLP-PCR انتخاب شدند. یافته‌ها: تفاوت معنی‌دار در فراوانی ژنوتیپ‌های TT،CT و CC بین دو گروه مبتلا به دیابت نوع دو و نرمال مشاهده شد (001/0P<). فراوانی آلل C در بین افراد بیمار به‌طور معنی‌داری پایین‌تر از افراد سالم بود (3/8 در مقابل 5/42 درصد و001/0‌P<) و ناقلین آلل C در مقایسه با T، 88 درصد خطر کمتری برای ابتلا به دیابت نوع دو داشتند. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل نشان داد که واریانت rs4753426 در ژن MTNR1B می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع دو را کاهش دهد. Background: Type 2 diabetes Mellitus (T2DM) is a multifactorial, polygenic disease caused by impaired insulin secretion, insulin resistance and beta-cell dysfunction. Melatonin is a circadian rhythm regulator and any imbalance in its levels can be related to various metabolic disorders. Melatonin and the genetic variants of MTNR1B gene are reported to be associated with T2DM susceptibility. We investigated the association between rs4753426 variant in the MTNR1B gene and the risk of T2DM in group of Iranian patients. Methods: In this case-control study108 T2DM and 100 normal individuals were recruited to genotyping by PCR- RFLP. Results: It was observed a significant difference in CC, CT, and TT genotypes distribution between T2DM and control groups (P<0.001). Frequency of C allele among cases was significantly lower than controls (8.3% vs. 42.5% respectively, P<0.001) and C allele carriers had a 88% lower risk of developing T2DM than T carriers. Conclusion: Our results showed that the rs4753426 variant of MTNR1B gene could reduce the risk of T2DM developing. ملاتونین, MTNR1B, rs4753426, دیابت نوع دو Melatonin, MTNR1B, rs4753426, T2DM 217 224 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1425-3&slc_lang=fa&sid=1 Anahita Fakhraei Nasab آناهیتا فخرایی نسب No Medical Genomics Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran مرکز تحقیقات ژنومیک پزشکی Hamid Reza Aghaei Meybodi حمید رضا آقایی میبدی dr_aghai@yahoo.com No Personalized Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی فردی، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم Mahdi Afshari مهدی افشاری No Department of Community Medicine, Zabol University of Medical Sciences, Zabol, Iran گروه پزشکی اجتماعی Negar Sarhangi نگار سرهنگی No Personalized Medicine Research Center, Endocrinology and Metabolism Clinical Sciences Institute, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات پزشکی فردی، پژوهشکده‌ی علوم بالینی غدد و متابولیسم Mandana Hasanzad ماندانا حسن زاد mandanahasanzad@yahoo.com Yes Medical Genomics Research Center, Tehran Medical Sciences, Islamic Azad University, Tehran, Iran مرکز تحقیقات ژنومیک پزشکی