Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders
مجله دیابت و متابولیسم ایران
ijdld
Medical Sciences
http://ijdld.tums.ac.ir
1
admin
2345-4008
2345-4016
000
000
000
000
000
fa
jalali
1400
6
1
gregorian
2021
9
1
21
3
online
1
fulltext
fa
تأثیر هشت هفته تمرینات تداومی هوازی با شدت متوسط بر سطوح IL-1β و IL-13 بافت عضلهی نعلی رتهای نر مدل دیابتی
Effect of Eight-Week Aerobic Moderate-Intensity Continuous Training on Il-1β and Il-13 Levels of Soleus Muscle Tissue in Male Diabetic Rats
تخصصي
Special
پژوهشي
Research
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">هدف:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> یکی از پیامدهای بیماری دیابت افزایش التهاب است که تحت تأثیر انجام تمرینهای ورزشی نیز قرار میگیرد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات تداومی هوازی بر پاسخ اینترلوکین 1 بتا (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-1β</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و اینترلوکین 13 (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-13</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) در رتهای نر مدل دیابتی است.</span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روشها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در یک مطالعهی حیوانی بالینی- مداخلهای 36 سر موش ویستار در 3 گروه با تعداد مساوی کنترل (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">C</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، دیابتی شده با</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">استرپتوزوتوسین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)، و دیابت با تمرین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D+T</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)) در یک برنامهی تمرینی 8 هفتهای و هفتهای 5 جلسه تمرین تداومی با شدت متوسط (در ابتدا، هرجلسه 10 دقیقه با سرعت10 متر در دقیقه و در روز پایانی 55 دقیقه باسرعت 26 متر در دقیقه) در قالب یک طرح تک عاملی پسآزمون قرار گرفتند. سطوح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-1β</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-13</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بافت عضلهی نعلی به روش الایزا اندازهگیری شدند. از آزمونهای آماری </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ANOVA One way-</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و تعقیبی شفه برای تحلیل دادهها استفاده شد.</span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافتهها:</span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> القای دیابت سبب افزایش معنیدار </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-1β</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-13</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (001/0</span></span><span style="font-family:Arial,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;">≥</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) و اعمال مداخله تمرینات تداومی نیز سبب کاهش معنیداری سطوح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-1β</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در رتهای دیابتی گردید (02/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). ولی در میزان </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-13</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D+T</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> نسبت به گروه </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">D</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> تغییر معنیداری مشاهده نشد (985/0=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">).</span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجهگیری:</span></span></strong> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بر طبق نتایج این</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تحقیق، تأثیر تمرینات هوازی احتمالاً بهصورت تأثیر مثبت بر کاهش شاخص پیش التهابی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-1β</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> و عدم تأثیر بر شاخص ضدالتهابی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IL-13</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در موشهای دیابتی است. با این حال تأیید قطعی این نتایج</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">،</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تحقیقات بیشتری را در این زمینه میطلبد.</span></span>
<strong>Background:</strong> One consequence of diabetes mellitus is increased inflammation, which is exacerbated by training. The objective of this study was to evaluate the effect of eight weeks of aerobic moderate-intensity continuous training on Interleukin-1 beta, Interleukin-13 responses in male Wistar diabetic rats<span dir="RTL">.</span><br>
<strong>Methods:</strong> 36 diabetic rats were randomly assigned into 3 equal groups (control (C), diabetic (D), and diabetes + training (D + T)), and subjected to eight weeks of aerobic moderate- intensity continuous training intensity at the first: the10 min on 10m/min and at the final: 55min on 26m/min speed. Interleukin-1 and interleukin-13 were measured in soleus muscle tissue to examine the pro-inflammatory and anti-inflammatory indicators. ANOVA and Scheffe post hoc tests were used for data analysis<span dir="RTL">.</span><br>
<strong>Results:</strong> Induction of <a name="OLE_LINK1">diabetes</a> caused a significant increase in IL-1β and IL-13 (P<0.001) and continuous exercise intervention also significantly reduced IL-1β levels in diabetic rats (P = 0.02). However, there was no significant change in IL-13 in D + T group compared to D group (P = 0.985).<br>
<strong>Conclusion:</strong> According to the results of this study, the effect of aerobic exercise is probably a positive effect on reducing the pro-inflammatory index of IL-1β and no effect on the anti-inflammatory index of IL-13 in diabetic rats. However, definitive confirmation of these results requires further research in this area.<span dir="RTL"></span>
التهاب, تمرین هوازی, دیابت, اینترلوکین یک بتا, اینترلوکین 13
Inflammation, Aerobic exercise, Diabetes, Interleukin 1-β, Interleukin -13
129
138
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1328-3&slc_lang=fa&sid=1
Maghsoud
Nabilpour
مقصود
نبیل پور