Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders
مجله دیابت و متابولیسم ایران
ijdld
Medical Sciences
http://ijdld.tums.ac.ir
1
admin
2345-4008
2345-4016
000
000
000
000
000
fa
jalali
1400
6
1
gregorian
2021
9
1
21
3
online
1
fulltext
fa
آثار مداخلهی همزمان کافئین و تمرین هوازی بر نسبت لپتین به آدیپونکتین (LAR) در مردان مبتلا به دیابت نوع دو
The Effects of Simultaneous Interventions of Caffeine and Aerobic Training on Leptin-To-Adiponectin Ratio (LAR) In Type 2 Diabetic Men
تخصصي
Special
پژوهشي
Research
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه: </span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تولید نامتوازن آدیپوکینهایی همچون لپتین و آدیپونکتین در بیماران دیابتی ممکن است منجر به گسترش عوارض متابولیکی گردد. لذا، هدف از </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">پژوهش حاضر، تعیین اثرات</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">دو ماه مصرف کافئین همراه با تمرین هوازی بر تغییرات</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> سطوح</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> لپتین و آدیپونکتین سرم و نسبت لپتین/آدیپونکتین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">LAR</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">در </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">مردان دیابتی نوع دو بود.</span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">روشها: </span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">32 مرد مبتلاء به دیابت نوع دو در قالب یک طرح نیمه تجربی چهار گروهی بهمدت دو ماه در یک دوره تمرینات ه</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">و</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">ازی (3 جلسه در هفته </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">راهرفتن نوارگردان، 5/1 ساعت در جلسه،</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">85-65% </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">HRR</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) با و بدون مصرف کافئین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">3 mg.kg<sup>-1</sup></span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) شرکت کردند. تغییرات سرمی لپتین و آدیپونکتین طی دو مرحله (حالت پایه و 24 ساعت پس از اتمام برنامهی تمرینی) اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">ANOVA</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> یک راهه و آزمون تعقیبی بونفرونی</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> در سطح 05/0</span></span><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">≥</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بررسی شد. </span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">یافتهها: </span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تجویز دو ماه مکمل کافئین (</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">CA</span></span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) به تنهایی و همراه با تمرینات هوازی (</span></span><strong><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">AT</span></span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">توانست بهترتیب</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">سبب کاهش و افزایش معنیدار در لپتین و آدیپونکتین شود (001/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). بهطوریکه، آثار گروه ترکیبی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">AT+CA</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) بهمراتب مداخلهی مناسب</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">تری در تغییر شاخصهای مورد مطالعه بود (001/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). همچنین،</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> روش</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">LAR</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> بهطور مطلوبی در همهی گروههای مورد مطالعه به میزان</span></span> <span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">قابل توجهی کاهش یافته بود، چنانچه این آثار در گروه ترکیبی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">AT+CA</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">) معنیدارتر بود</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"> (001/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P=</span></span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">). </span></span><br>
<strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجهگیری: </span></span></strong><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">بهنظر میرسد که تجویز دو ماه مکمل کافئین و تمرین هوازی تأثیر مناسبی بر بهبود نسبی شاخصهای </span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;">لپتین و آدیپونکتین و همچنین نسبت آنها در افراد دیابتی داشته باشد، هرچند نشان داده شد ترکیب این دو متغیر دارای آثار بهمراتب مضاعفتری است.</span></span><span style="font-family:B Lotus;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span>
<strong>Background:</strong> Imbalanced production of adipokines as leptin and adiponectin in diabetic patients may lead to the development of metabolic complications. Therefore, the aim of this study was to determine the effects of 2-month of caffeine ingestion along with aerobic training on changes in serum leptin and adiponectin levels and leptin/adiponectin ratio (LAR) in type 2 diabetic men.<br>
<strong>Methods</strong>: Thirty-two diabetic men participated in <a href="http://www.academia.edu/28895852/A_randomized_controlled_double-blind_trial_of_the_adjunct_use_of_Clebopride_in_polyethylene_glycol_electrolyte_PEG_solution_for_colonoscopy_preparation">a quasi-experimental designs in the four groups</a> for two-months period of a aerobic training (treadmill walking 3 times/week, 1.5 hour/session, 65-85% HRR) with and without caffeine ingestion (3 mg.kg<sup>-1</sup>.day). Serum changes in leptin and adiponectin were measured during two phases (baseline and 24-hours after completing of the training program). Data were analyzed by one-way ANOVA and bonferroni's post-hoc test at level P≤0.05.<br>
<strong>Results:</strong> Administration of two-months caffeine (CA) alone and combination with aerobic training (AT) were significantly could reduced and increased in leptin and adiponectin level, respectively (P=0.001). Thus, the combined group (AT+CA) effect were far more appropriate intervention in changing the studied indices (P=0.001). Also, the LAR method was notable reduced in all study groups, although these effects were more significantly in the combined group (AT+CA) (P=0.001). <span dir="RTL"></span><br>
<strong>Conclusion:</strong> It seems administration of caffeine supplementation and aerobic training for two-months have a positive effects on the improved relative of leptin and adiponectin levels as well as their ratio in diabetics, although the combination of these two variables has been shown to have far more dual effects.
کافئین, تمرین هوازی, لپتین, آدیپونکتین, دیابت نوع دو
Caffeine, Aerobic Training, Leptin, Adiponectin, Diabetes Type 2
139
150
http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-623-4&slc_lang=fa&sid=1
Bahram
Jamali Gharakhanlou
بهرام
جمالی قراخانلو
jamalib@tbzmed.ac.ir