Iranian Journal of Diabetes and Lipid Disorders

fa رابطه استیگما و مقیاس‌های بهزیستی ذهنی با میانجی‌گری تنیدگی هیجانی و ادراک بیماری در افراد مبتلا به دیابت نوع دو Relationship between Stigma and Mental Well-Being Scales with Mediation of Emotional Distress and Illness Perception in Patients with Type 2 Diabetes تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین استیگمای مرتبط با دیابت نوع دو و مقیاس‌های بهزیستی ذهنی (رضایت از زندگی و عاطفه مثبت/منفی) با میانجی‌گری تنیدگی هیجانی و ادراک بیماری در افراد مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد.  روش‌ها: پژوهش حاضر توصیفی مبتنی بر مدل‌های همبستگی بود. جامعۀ آماری شامل بیماران مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه‌کننده به کلینیک دیابت بیمارستان آیت‌الله‌طالقانی شهر کرمانشاه بودند که 207 بزرگسال با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و اطلاعات با استفاده از پرسشنامه‌های استیگمای مرتبط با دیابت نوع دو Browne و همکاران (2016)، رضایت از زندگی Diener و همکاران (1985)، عاطفه مثبت/منفی Watson و همکاران (1988)، تنیدگی هیجانی مرتبط با دیابت Arzaghi و همکاران (2011)، ادراک بیماری Broadbent و همکاران (2006) جمع‌آوری و با نرم‌افزارهای اس‌پی‌اس‌اس و ایموس تجزیه‌و‌تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین استیگما با رضایت از زندگی و عاطفه مثبت/منفی رابطۀ معنادار وجود دارد (01/0 >P). همچنین استیگما توانسته است رضایت از زندگی را به‌صورت غیرمستقیم و منفی، از طریق تنیدگی هیجانی، و عاطفه منفی را به‌صورت غیرمستقیم و مثبت، از طریق تنیدگی هیجانی و ادراک بیماری، پیش‌بینی کند.  نتیجه‌گیری: نتایج نشان‌دهندۀ نیاز به مداخلاتی جهت کاهش استیگمای مرتبط با دیابت نوع دو و ارتقای بهزیستی ذهنی افراد مبتلا به این نوع بیماری است.   Background: This study aimed to investigate the relationship between stigma associated with type 2 diabetes and subjective well-being measures (life satisfaction and positive/negative affect) mediated by emotional stress and illness perception in people with type 2 diabetes. Methods: The present research was descriptive based on correlation models. The statistical population included patients with type 2 diabetes who referred to the diabetes clinic of Ayatollah Taleghani hospital in Kermanshah, 207 adults were selected using the convenient sampling method and data were collected using questionnaires Type 2 Diabetes Stigma Assessment Scale (DSAS-2) (Browne et al., 2016), life satisfaction (Diener, 1985), Positive/Negative Affect Schedule (Watson et al., 1988), Illness Perception (Broadbent et al., 2006) then analyzed with SPSS and Amos software. Results: The results showed that there was a significant relationship between stigma, life satisfaction, and positive/negative affect (P < 0.01). Stigma was also able to predict life satisfaction indirectly and negatively through emotional distress, and negative affect indirectly and positively through emotional distress and illness perception. Conclusion: The results indicate the need for interventions to reduce the stigma associated with type 2 diabetes and improve the mental well-being of people with this disease. استیگما, بهزیستی ذهنی, تنیدگی هیجانی, ادراک بیماری , دیابت نوع دو Stigma, Mental wellbeing, Emotional distress, Illness perception, Type 2 diabetes 364 376 http://ijdld.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2230-1&slc_lang=fa&sid=1 Zeinab Mohebbi زینب محبی 0000-0003-3848-0743 No Department of Psychology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran گروه روان‌شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Keivan Kakabraee کیوان کاکابرایی kakabraee@gmail.com 0000-0002-9970-4854 Yes Department of Psychology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran گروه روان‌شناسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Khodamorad Momeni خدامراد مومنی 0000-0001-5129-2451 No Department of Psychology, Razi University, Kermanshah, Iran گروه روان‌شناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران