دوره 19، شماره 2 - ( 12-1398 )                   جلد 19 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

sadeghi A, seyed heaydari M, hemati afif A. Effect of Eight-Week High Intensity Interval Training (HIIT) and Caffeine Intake on serum levels of interleukin 2 and 4 in male diabetic Wistar rats. ijdld. 2020; 19 (2)
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-5900-fa.html
صادقی عباس، سید حیدری مریم، همتی عفیف علی. اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) و مصرف کافئین بر سطوح پلاسمایی IL-2 و IL-4 موش‌های صحرایی نر دیابتی. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1398; 19 (2)

URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-5900-fa.html


1- دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین ، : sadeghi@soc.ikiu.ac.ir
2- دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)، قزوین
چکیده:   (453 مشاهده)
مقدمه: سایتوکاین­ها از عوامل مرتبط با سیستم ایمنی هستند. تولید سایتوکاین­های پیش التهابی در بیماران دیابتی افزایش می‌یابد و با انجام تمرینات شدید ورزشی نیز تحت تاثیر قرار می گیرد. پژوهش حاضر به بررسی پاسخ شاخص پیش التهابی اینترلوکین 2 (IL-2)[1] و شاخص ضدالتهابی اینترلوکین 4 (IL-4) [2] به یک دوره تمرین تناوبی شدید(HIIT)[3] و مصرف کافئین در رت‌های دیابتی شده با  استرپتوزوتوسین(STZ)[4] می‌پردازد.
روش­ها: در یک مطالعه حیوانی بالینی-مداخله‌ای 50 سر موش صحرایی نر به 5 گروه­ مساوی کنترل (C)، دیابت (D)، دیابت بامکمل (D+Ca)، دیابت با تمرین (D+T)، دیابت با مکمل و تمرین (D+Ca+T)) تقسیم شدند. برنامه تمرین شامل 8 هفته و هفته ای 5 جلسه (6 تا 12 وهله 2 دقیقه‌ای با شدت 90 -85 درصد سرعت ماگزیمم) بود که هر هفته پنج روز mg/kg70 کافئین به‌صورت هیدراته تزریق شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، فاکتورهای ایمونولوژیک سرم شامل IL-2 و IL-4 اندازه­گیری شدند. تحلیل آماری متغیرها با آزمون­های One-way ANOVA و Tukey و در سطح معناداری (P<0.05.) انجام گردید.
یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد که گروه D+Ca به‌طور معناداری دارای کمترین میانگین غلظت IL2 نسبت به گروه D بود (001/0P=). IL-4 بیشترین غلظت را در دو گروه D+Ca و D+Ca+T داشت (001/0P=). ولی این تفاوت­ها در دو بین گروه D+T و D+Ca+T نسبت به هم معنادار نبود (67/0P=).
 نتیجه‌گیری: به نظر می­رسد کافئین بر بهبود وضعیت IL-2 و IL-4 در رت­های مبتلابه دیــابت ناشی از استرپتوزوتوسین نقشی مؤثر دارد ولی تمرینات HIITدر این مورد موثر نیست.
 

 

 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۸/۸/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱۱/۳۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دیابت و متابولیسم ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Iranian Journal of Diabetes and Metabolism

Designed & Developed by : Yektaweb