دوره 26، شماره 1 - ( 2-1405 )
جلد 26 شماره 1 صفحات 97-89 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Darvishi M, Valipour Dehnou V, Eslami R. The Effectiveness of Six Weeks of HIIT and HIFT Training on Physiological Variables and Functional Capacity of Untrained, Obese and Overweight Adolescents. ijdld 2026; 26 (1) :89-97
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6493-fa.html
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6493-fa.html
درویشی محمود، ولی پور ده نو وحید، اسلامی رسول. اثربخشی شش هفته تمرین HIIT و HIFT بر متغیرهای فیزیولوژیکی و ظرفیت عملکردی نوجوانان تمرین نکرده چاق و دارای اضافه وزن. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1405; 26 (1) :89-97
1- گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
2- گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ،Valipour.v@lu.ac.ir
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2- گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران ،
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
چکیده: (67 مشاهده)
مقدمه: چاقی در کودکی با چاقی در بزرگسالی و بیماریهای مزمن مرتبط است بنابراین، این مطالعه به بررسی تأثیر تمرینات High-intensity ( HIFT) functional training و(HIIT) High-intensity interval training بر متغیرهای فیزیولوژیکی و ظرفیت عملکردی نوجوانان تمرین نکرده چاق و دارای اضافه وزن وزن میپردازد.
روشها: 30 نوجوان دارای اضافه وزن و چاق که بهصورت تصادفی در سه گروه کنترل ]82/0 ±30/14 سال، 11/2 ±23/30 =[body mass index (BMI) ، تمرین HIIT (87/0 ±10/14 سال، 51/2 ±17/29= BMI) و تمرین HIFT (82/0 ±40/13 سال، 56/2 ±42/29 =BMI) قرار گرفتند، در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیهای گروههای تجربی، پروتکل تمرینی HIIT و HIFT را بهمدت 6 هفته دنبال کردند. قبل و بعد از مداخله شاخصهای آنتروپومتریک و سطح سرمی لپتین و امنتین اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای اندازهگیری مکرر و تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: این پژوهش نشان داد که تمرین HIFT در مقایسه با گروه کنترل منجر به کاهش وزن و BMI بهطور معناداری شد (05/0 P <)، درحالیکه HIIT اثر معنا داری را نداشت (05/0 P ˃). سطوح لپتین نیز در هر دو گروه بهطور قابل توجهی پایینتر از گروه کنترل بود (01/0 P <). اما فقط تمرین HIFT باعث افزایش معنادار سطوح امنتین در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0 P <). همچنین تأثیر معناداری بر نسبت دور کمر به لگن مشاهده نشد (05/0 P ˃).
نتیجهگیری: مطالعۀ حاضر نشان میدهد که هر دو تمرین HIFT و HIIT میتوانند به بهبود شاخصهای آنتروپومتریک، سطوح سرمی امنتین و لپتین در نوجوانان چاق و اضافه وزن کمک کنند. با این وجود، بهنظر میرسد تمرینات HIFT گزینه بهتری باشد.
روشها: 30 نوجوان دارای اضافه وزن و چاق که بهصورت تصادفی در سه گروه کنترل ]82/0 ±30/14 سال، 11/2 ±23/30 =[body mass index (BMI) ، تمرین HIIT (87/0 ±10/14 سال، 51/2 ±17/29= BMI) و تمرین HIFT (82/0 ±40/13 سال، 56/2 ±42/29 =BMI) قرار گرفتند، در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیهای گروههای تجربی، پروتکل تمرینی HIIT و HIFT را بهمدت 6 هفته دنبال کردند. قبل و بعد از مداخله شاخصهای آنتروپومتریک و سطح سرمی لپتین و امنتین اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای اندازهگیری مکرر و تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: این پژوهش نشان داد که تمرین HIFT در مقایسه با گروه کنترل منجر به کاهش وزن و BMI بهطور معناداری شد (05/0 P <)، درحالیکه HIIT اثر معنا داری را نداشت (05/0 P ˃). سطوح لپتین نیز در هر دو گروه بهطور قابل توجهی پایینتر از گروه کنترل بود (01/0 P <). اما فقط تمرین HIFT باعث افزایش معنادار سطوح امنتین در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0 P <). همچنین تأثیر معناداری بر نسبت دور کمر به لگن مشاهده نشد (05/0 P ˃).
نتیجهگیری: مطالعۀ حاضر نشان میدهد که هر دو تمرین HIFT و HIIT میتوانند به بهبود شاخصهای آنتروپومتریک، سطوح سرمی امنتین و لپتین در نوجوانان چاق و اضافه وزن کمک کنند. با این وجود، بهنظر میرسد تمرینات HIFT گزینه بهتری باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
