Torshizi M, Saeidikia A, Rahmanian S A, Hosseinzadeh M. A Comparative Study of Face-to-Face and Social Media-Based Education on Self-Efficacy and Health Literacy in Women with Gestational Diabetes. Iran J Diabetes Metab. 2026; 26 (2) :162-169
URL:
http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6496-fa.html
ترشیزی مرضیه، سعیدی کیا اعظم، رحمانیان عادله، حسین زاده محدثه. مطالعۀ مقایسهای تأثیر آموزش حضوری و آموزش مبتنی بر شبکههای اجتماعی بر خودکارآمدی و سواد سلامت زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1405; 26 (2) :162-169
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6496-fa.html
1- دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
2- کمیتۀ تحقیقات دانشجویی، گروه پرستاری، دانشکدۀ پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران و دانشکدۀ پرستاری شیروان، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
3- دانشکدۀ پرستاری شیروان، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران
4- دانشکدۀ علوم پزشکی فردوس، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران & خراسان جنوبی، فردوس، خیابان امام خمینی (ره)، دانشکده علوم پزشکی فردوس، تلفن: ۰۵۶۳۲۷۲۰۱۱۶ ، Moh.hosseinzadeh75@yahoo.com
چکیده: (128 مشاهده)
مقدمه: دیابت بارداری یکی از شایعترین اختلالات دوران بارداری است که با پیامدهای نامطلوبی برای مادر و جنین همراه است. ارتقای سواد سلامت و خودکارآمدی در این بیماران نقش کلیدی در مدیریت بهتر بیماری ایفا میکند. هدف این مطالعه، مقایسه تأثیر آموزش حضوری و آموزش مبتنی بر شبکههای اجتماعی بر خودکارآمدی و سواد سلامت زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری بود.
روشها: این مطالعۀ نیمهتجربی با مشارکت ۷۵ زن باردار مبتلا به دیابت بارداری انجام شد که بهصورت تصادفی در سه گروه آموزش حضوری، آموزش مجازی و کنترل (هر گروه ۲۵ نفر) قرار گرفتند. آموزش در دو گروه مداخله طی چهار هفته انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامههای خودکارآمدی و سواد سلامت بود که قبل و بعد از مداخله تکمیل شد.
یافتهها: میانگین نمرات خودکارآمدی و سواد سلامت در هر دو گروه آموزش حضوری و آموزش مبتنی بر شبکههای اجتماعی پس از مداخله بهطور معناداری افزایش یافت (05/0 P<)، در حالیکه در گروه کنترل تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین، آزمون تعقیبی نشان داد میانگین تغییرات در دو گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بهطور معناداری بیشتر بود، اما بین دو گروه مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشد.
نتیجهگیری: آموزش حضوری و آموزش مبتنی بر شبکههای اجتماعی، هر دو رویکرد مؤثری برای ارتقای خودکارآمدی و سواد سلامت در زنان باردار مبتلا به دیابت بارداری هستند. با توجه به دسترسی گسترده به فناوری، استفاده از آموزش مجازی بهعنوان روش مکمل میتواند به ارتقای شاخصهای سلامت در این بیماران کمک کند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي