دوره 26، شماره 2 - ( 4-1405 )
جلد 26 شماره 2 صفحات 193-182 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Seifi N, Abdollahpour N, Koochakpoor G, Samadi N, Esmaily H, Ghayour-Mobarhan M. Association between Dietary Acid Load and the Incidence of Metabolic Syndrome and its Components: A Population-Based Study. Iran J Diabetes Metab. 2026; 26 (2) :182-193
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6505-fa.html
URL: http://ijdld.tums.ac.ir/article-1-6505-fa.html
سیفی نجمه، عبداله پور نیلوفر، کوچک پور گلاره، صمدی نیوشا، اسماعیلی حبیب اله، غیور مبرهن مجید. بررسی ارتباط بین بار اسیدی رژیم غذایی و بروز سندرم متابولیک و مؤلفههای آن: مطالعۀ مبتنی بر جمعیت. مجله دیابت و متابولیسم ایران. 1405; 26 (2) :182-193
نجمه سیفی1 
، نیلوفر عبداله پور2 ، گلاره کوچک پور3 ، نیوشا صمدی1 ، حبیب اله اسماعیلی4 ، مجید غیور مبرهن*5
، نیلوفر عبداله پور2 ، گلاره کوچک پور3 ، نیوشا صمدی1 ، حبیب اله اسماعیلی4 ، مجید غیور مبرهن*5
1- گروه تغذیۀ بالینی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه تغذیۀ بالینی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران و کمیتۀ تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3- دانشکدۀ پرستاری و علوم وابسته پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مراغه، مراغه، ایران
4- گروه آمار زیستی، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5- گروه تغذیۀ بالینی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ،ghayourmobarhan@yahoo.com
2- گروه تغذیۀ بالینی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران و کمیتۀ تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3- دانشکدۀ پرستاری و علوم وابسته پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مراغه، مراغه، ایران
4- گروه آمار زیستی، دانشکدۀ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5- گروه تغذیۀ بالینی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ،
چکیده: (113 مشاهده)
مقدمه: بار اسیدی رژیم غذایی با تغییر تعادل اسید– باز ممکن است در پاتوفیزیولوژی سندرم متابولیک نقش داشته باشد، اگرچه شواهد موجود در این زمینه متناقض است. هدف این مطالعه، بررسی ارتباط بین شاخصهای بار اسیدی رژیم غذایی شامل بار اسیدی رژیم غذایی(DAL)، بار اسیدی بالقوه کلیوی (PRAL) و تولید خالص اسید درونزا (NEAP) با بروز سندرم متابولیک و اجزای آن در جمعیت بزرگسال ایرانی بود.
روشها: در این کوهورت آیندهنگر از مطالعۀ سکتۀ مغزی و تصلب شرایین مشهد، ۶۴۸۲ فرد 35-65 ساله وارد شدند. دریافت غذایی با استفاده از پرسشنامۀ بسامد خوراک اندازهگیری و شاخصها محاسبه شد. شرکتکنندگان حدود ۱۰ سال پیگیری شدند. ارتباط شاخصها با بروز دیابت، فشارخون بالا، دیسلیپیدمی و سندرم متابولیک با رگرسیون لجستیک و تعدیل برای عوامل مخدوشکننده بررسی شد.
یافتهها: در مدلهای کاملاً تعدیلشده، هیچ ارتباط معناداری مشاهده نشد. برای شاخص DAL در ارتباط با بروز سندرم متابولیک، مقدار نسبت شانس (OR ) در ترتایل سوم نسبت به ترتایل اول برابر با 984/0 ]188/1-815/0:(CI) ضریب اطمینان؛ 868/0 P=) بود. همچنین، برای PRAL مقدار OR برابر با 024/1 (212/1–865/۰: CI ۹۵؛ 782/0 P=) و برای NEAP برابر با 902/0 (066/1–763/0: CI ؛ 227/0 P=) بهدست آمد. بار اسیدی رژیم غذایی در هیچیک از مدلها، با بروز دیابت، فشارخون بالا و دیسلیپیدمی ارتباط معنادار آماری نداشت (05/0 P>).
نتیجهگیری: شاخصهای بار اسیدی رژیم غذایی در این جمعیت با بروز سندرم متابولیک یا اجزای آن ارتباط معناداری نشان ندادند. این یافتهها بر ضرورت انجام مطالعات بیشتر در جوامع با الگوهای غذایی متفاوت برای بررسی اثرات آستانهای یا تعدیلگرهای بالقوه تأکید دارند.
روشها: در این کوهورت آیندهنگر از مطالعۀ سکتۀ مغزی و تصلب شرایین مشهد، ۶۴۸۲ فرد 35-65 ساله وارد شدند. دریافت غذایی با استفاده از پرسشنامۀ بسامد خوراک اندازهگیری و شاخصها محاسبه شد. شرکتکنندگان حدود ۱۰ سال پیگیری شدند. ارتباط شاخصها با بروز دیابت، فشارخون بالا، دیسلیپیدمی و سندرم متابولیک با رگرسیون لجستیک و تعدیل برای عوامل مخدوشکننده بررسی شد.
یافتهها: در مدلهای کاملاً تعدیلشده، هیچ ارتباط معناداری مشاهده نشد. برای شاخص DAL در ارتباط با بروز سندرم متابولیک، مقدار نسبت شانس (OR ) در ترتایل سوم نسبت به ترتایل اول برابر با 984/0 ]188/1-815/0:(CI) ضریب اطمینان؛ 868/0 P=) بود. همچنین، برای PRAL مقدار OR برابر با 024/1 (212/1–865/۰: CI ۹۵؛ 782/0 P=) و برای NEAP برابر با 902/0 (066/1–763/0: CI ؛ 227/0 P=) بهدست آمد. بار اسیدی رژیم غذایی در هیچیک از مدلها، با بروز دیابت، فشارخون بالا و دیسلیپیدمی ارتباط معنادار آماری نداشت (05/0 P>).
نتیجهگیری: شاخصهای بار اسیدی رژیم غذایی در این جمعیت با بروز سندرم متابولیک یا اجزای آن ارتباط معناداری نشان ندادند. این یافتهها بر ضرورت انجام مطالعات بیشتر در جوامع با الگوهای غذایی متفاوت برای بررسی اثرات آستانهای یا تعدیلگرهای بالقوه تأکید دارند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
